از مهدکودک خانگی تا کلاس موسیقی؛ جایی که تبلیغ لباس آموزش به تن میکند
جذب آرام؛ حجتیه نسل تازهاش را چگونه میسازد؟
بهائیت؛ از مرکزیت حیفا تا جاسوسی در جنگ رمضان
اولین پیام حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای رهبر معظّم انقلاب اسلامی
نشست نقد و بررسی فرقه ضاله بهائیت و تفکر انحرافی انجمن حجتیه روز گذشته با حضور حجتالاسلام امیدعلی صوفی در دانشگاه سیستان و بلوچستان برگزار شد.
فرقه ها بنیان خانواده را هدف گرفته اند
دشمن با فرقههای نوظهور، سبک زندگی را تغییر میدهد
کرسی آزاد اندیشی بررسی عملکرد بهائیت در جنگ ترکیبی ۱۲روزه
فرقهها چگونه بر ذهن و رفتار افراد اثر میگذارند؟
روشهای مجابسازی فیزیولوژیک؛ وقتی فرقهها با بدن شما ذهنتان را تسخیر میکنند
به مناسبت شهادت امام رضا علیه السلام
تهدیدات فرقهها برای ایران؛ از گسست خانوادگی تا ابزار نفوذ نرم / یادداشت امیدعلی صوفی
وقتی تورات بهانه ای برای ظلم می شود!
دشمن ترین دشمنان شما در قرآن چه کسانی هستند؟
انجمن حجتیه برای تربیت نسل تازه، بیش از دعوت علنی بر یک مسیر آرام و مرحلهبهمرحله تکیه دارد؛ از شناسایی نوجوانان مذهبی و ورود به جلسات اعتقادی تا شکلدادن به یک نگاه مشخص درباره مهدویت، جامعه و سیاست. روایات اعضای سابق نشان میدهد این فرایند فقط انتقال چند آموزه دینی نیست، بلکه میتواند نوع مواجهه فرد با مسئولیتهای اجتماعی و سیاسی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
عضو جداشده از انجمن حجتیه در جمعی از فعالان فرهنگی و اصحاب رسانه گفت: اعلام تعطیلی انجمن در دهه 60 کذب محض است و فعالیتش علاوه بر انحرافات اعتقادی، امروز به یک مسئله و آسیب اجتماعی نیز تبدیل شده است.
نویسنده کتاب «انجمن در میان ما» در آئین رونمایی این اثر گفت: انجمن حجتیه امروز نیروهای مذهبی ضدانقلاب یا بیتفاوت نسبت به تحولات کشور تربیت میکند و این بیتفاوتی به معنای کنارهگیری از دفاع از نظام در بزنگاههاست.
ظهر امروز، سوم اسفندماه همزمان با سالروز صدور پیام تاریخی منشور روحانیت از سوی حضرت امام خمینی(ره)، از کتاب «انجمن در میان ما» در مشهد رونمایی شد؛ اثری مستند که به روایت تجربههای دستاول اعضای جداشده از انجمن حجتیه میپردازد.
در این کارگاه تخصصی که با هدف روشنگری و پاسخگویی به سؤالات پرسنل این دانشگاه تشکیل شد، محورهای فکری، تاریخی و اجتماعی این جریانهای انحرافی مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفت.
انجمن حجتیه از ابتدا بخش عمدهای از فعالیت و تحلیل خود را بر مقابله با بهائیت متمرکز کرد؛ جریانی که در مقطع تاریخی خود، نفوذ و اثرگذاری واقعی داشت. اما این تمرکز، بهتدریج چنان پررنگ شد که سایر تهدیدهای جدیِ پیشِ روی اسلام و تشیع، در حاشیه قرار گرفتند. نتیجه، شکلگیری نوعی دشمنشناسی بود که بیش از آنکه جامع باشد، تکبعدی شد.
انتظار فرج در مکتب شیعه، مفهومی فعال، مسئولیتمحور و زمینهساز برای اقامهٔ حق و عدالت است؛ مفهومی که در گفتمان رسمی جریان حجتیه، به قرائتی منفعل، سیاستگریز و ضدکنش اجتماعی تقلیل یافت.
عاشورا تنها یک واقعه تاریخی نیست؛ بلکه فریادی است علیه سکوت، بیتفاوتی و انفعال. در حالی که خون امام حسین(ع) و یارانش برای زنده نگه داشتن حقیقت بر زمین جاری شد، انجمن حجتیه با تفسیری منفعلانه و سکوت در برابر ظلم، راهی دیگر را برگزید؛ راهی که بیش از آنکه به روح عاشورا نزدیک باشد، به تماشای بیعمل شباهت دارد. این موشن رسانهای، پرسشی جدی را مطرح میکند: آیا میتوان عاشورا را فهمید و در عین حال به بیتفاوتی تن داد؟
امام در پاسخ به استعلام آیت الله امامی کاشانی پیرامون انجمن حجتیه میفرمایند: « آنها را من تایید نمیکنم. آنها از نظر بینشی انحراف دارند و معتقدند که در زمان غیبت امام زمان نمیشود تشکیل حکومت داد.» و ادامه میدهند که: «انجمن قابل اصلاح نیست.»