به گزارش خبرنگار پایگاه خبری مفاز، پرنیان روحیان، عضو جداشده از انجمن حجتیه، در آئین رونمایی کتاب «انجمن در میان ما» که امروز سوم اسفند ماه، همزمان با سالگرد صدور پیام ارزشمند «منشور روحانیت» از سوی حضرت امام خمینی(ره) برگزار شد، در جمعی از فعالان فرهنگی و اصحاب رسانه ضمن تشریح تجربه پانزدهساله خود از حضور در این تشکیلات، تأکید کرد: اعلام تعطیلی انجمن در دهه ۶۰ کذب محض است و این جریان همچنان بهصورت منسجم و سازمانیافته در حال فعالیت است؛ جریانی که علاوه بر انحرافات اعتقادی، امروز به یک مسئله و آسیب اجتماعی نیز تبدیل شده است.
وی با بیان اینکه پنج سال است از انجمن جدا شده، گفت: حضورش در این نشست برای آن است که نشان دهد روایتهای منتشرشده درباره انجمن، حاصل تجربههای عینی افرادی است که سالها با «گوشت و پوست و خون» در این فضا زندگی کردهاند و اکنون وظیفه خود میدانند ماهیت واقعی این تشکیلات را برای جامعه مذهبی روشن کنند.
وی تصریح کرد: من متولد پس از انقلاب هستم و تمام عمرم را در فضایی گذراندم که انجمن در آن حضور فعال داشت. اینگونه نیست که بگوییم انجمن مربوط به گذشته است. این تشکیلات در شهر ما و در سطح کشور نفس میکشد و فعال بود.
این عضو جداشده، یکی از ریشهایترین مشکلات انجمن را «چندشخصیتیسازی» اعضا دانست و توضیح داد: فرد سالها در کلاسها و جلسات انجمن رشد میکند و اعتقاداتی در او نهادینه میشود که گاه با مرجع تقلید و مبانی رسمی حوزه در تعارض است، اما در بیرون چهرهای کاملاً متفاوت ارائه میدهد.
وی با اشاره به تجربه شخصی خود گفت: مرجع تقلید من آیتالله مکارم شیرازی است و با آگاهی ایشان را انتخاب کردهام، اما در مقطعی به جایی رسیده بودم که به همسرم میگفتم مسیری که ما در کلاسهای انجمن میخوانیم از مسیر همه علما سریعتر و بهتر است. بعدها از خودم پرسیدم چگونه به چنین باوری رسیدهام.
روحیان افزود: اعضای انجمن در فعالیتهای بیرونی، وابستگی تشکیلاتی خود را پنهان میکنند و از عناوینی مانند «آتش به اختیار» برای معرفی خود استفاده میکنند تا چنین القا شود که بهصورت مستقل و در چارچوب ولایت فعالیت میکنند، در حالی که به گفته او در درون تشکیلات، برای کوچکترین رفتار و گفتار نیز دستورالعمل و توجیه قبلی وجود دارد.
وی ساختار انجمن را دارای چهار رده سنی پیشمقدماتی، مقدماتی، متوسطه و عالی دانست و گفت هر فرد همزمان متربی یک مربی بالاتر و مربی گروهی پایینتر است. به گفته او، شوراهای داخلی بهصورت منظم جلسات رصد و برنامهریزی برگزار میکنند و حتی در جشنها و برنامههای مذهبی، جزئیترین مسائل خانوادههای شرکتکننده بررسی و گزارش میشود تا زمینه جذب فراهم شود.
این عضو جداشده با اشاره به برنامههای مناسبتی مانند نیمهشعبان و غدیر گفت: برای طراحی محتوا ماهها وقت میگذاشتیم. برنامهها بسیار جذاب و بهروز بود و با پایانهای احساسی و تأکید ویژه بر ارتباط با امام زمان(عج) همراه میشد. همین جذابیتها عامل جذب افراد بود، در حالی که بسیاری از شرکتکنندگان نمیدانستند برگزارکنندگان وابسته به انجمن هستند.
روحیان در بخش دیگری از سخنانش به انحرافات اعتقادی تشکیلات اشاره کرد و گفت: در جلسات، گاه ادعاهایی مانند انتساب تأسیس انجمن به امام زمان(عج) یا دریافت معارف بهصورت خاص و فراتر از مسیر عمومی علما مطرح میشد. او همچنین با انتقاد از ادبیات برخی سخنرانیهای منسوب به مؤسس انجمن، آن را فاقد شأن و ادب حوزوی دانست.
وی یکی دیگر از شیوههای جذب را «ازدواج هدفمند» عنوان کرد و گفت: در برخی موارد، یک عضو انجمن با فردی از خانوادههای مذهبی و ولایی ازدواج میکند بدون آنکه وابستگی تشکیلاتی خود را آشکار کند. به گفته او، این پنهانکاریها گاه به آسیبهای جدی خانوادگی منجر شده است.
روحیان تأکید کرد: مشکل انجمن فقط یک بحث سیاسی یا اعتقادی نیست. این جریان با تربیت نیروهایی که در بزنگاههای اجتماعی و سیاسی بیتفاوت میشوند و با ورود پنهان به عرصههای فرهنگی و خانوادگی، به یک معضل اجتماعی تبدیل شده است.
این عضو جداشده از انجمن حجتیه در پایان ابراز امیدواری کرد: با انتشار این روایتها، تصویر واقعیتری از ماهیت و عملکرد انجمن حجتیه برای افکار عمومی و بهویژه جوانان مذهبی روشن شود.
