اولین پیام حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای رهبر معظّم انقلاب اسلامی
نشست نقد و بررسی فرقه ضاله بهائیت و تفکر انحرافی انجمن حجتیه روز گذشته با حضور حجتالاسلام امیدعلی صوفی در دانشگاه سیستان و بلوچستان برگزار شد.
فرقه ها بنیان خانواده را هدف گرفته اند
دشمن با فرقههای نوظهور، سبک زندگی را تغییر میدهد
کرسی آزاد اندیشی بررسی عملکرد بهائیت در جنگ ترکیبی ۱۲روزه
برگزاری کارگاه نقد بهائیت
اطلاعیه دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای (قدسالله نفسه الزکیه) درباره فعالیتهای تبلیغی، ترویجی درباره ایشان
درهای توفیقات الهی چگونه برای رهبر شهید انقلاب گشوده شد؟
برپایی نمایشگاه جریانشناسی و نقد فرقهها در موکب فرهنگی مفاز زاهدان
آبجکت موشن باموضوع معرفی فرقه ضاله بهائیت
پویش من یک ایرانی هستم
ملت ایران سابقه بدعهدی شیطان بزرگ را از خاطر نخواهد برد/ دشمن به هيچ يک از اهداف اعلامی خود نرسید
قسمت چهارم پادکست « تولد دوباره ام »
آتشبس موکول به اتمام جوشن کبیر هوافضا: فاز ۷۸ در حال جوشش
تصویب یک قطعنامه دیگر علیه ایران در مجمع عمومی سازمان ملل، اینبار با محوریت «حقوق بهائیان»، بیش از آنکه یک اقدام مستقل حقوق بشری باشد، نشانهای از یک روند هماهنگ و هدفمند جبهه استکبار غربی علیه ایران اسلامی است.
رهبران زرتشتی، در گذر تاریخ همواره پیشگویی میکردند که هزار سال پس از «یزدگرد سوم» ساسانی، میبایستی منجی موعود زرتشتی (سوشیانت) ظهور میکرد. یعنی 400 سال پیش (در حدود قرن 16-17 میلادی) سوشیانت باید ظهور میکرد، که نکرد.
میتراپرستی یکی از ادیان کهن دنیا است که دین زرتشتی با آن دشمن بود. از سویی دیگر، ایرانیان در طول تاریخ، شب تولد میترا را به شبنشینی و جشن و سُرور میگذراندند. از این سخن میتوان نتیجه گرفت که عامه ایرانیان، هیچ گاه آن گونه که برخی گمان میکنند، به دین زرتشتی ایمان نیاورده بودند.
باید دانست که یلدا واژهای سریانی است. یعنی این کلمه از یک زبان سامی (به نام زبان سریانی) و منشأ آن در بینالنهرین بوده است و لذا این واژه ابداً ریشه آریایی ندارد. بنا بر متنِ اَوِستا، «میترا» که نام دیگر آن، مِهر است، اصلاً یک الهه بانو نیست! بلکه مذکّر (نرینه) است. در اوستا: اَشی یشت (اَرت یشت)، بند 16 آمده است که میترا (مهر) برادر ایزد اَشی است و در نتیجه میترا پسر اهورامزدا است.
جشن شب یلدا، نه ریشه زرتشتی دارد و نه مُهر تأییدی از سوی زرتشت. بلکه این شب، توسط بسیاری از مردمان غیرآریایی (و ایضاً آریایی) گرامی داشته میشد. پس از اسلام، این جشن مانند دیگر مظاهر هویتی ایرانیان، رنگ و بوی توحید به خود گرفت و جامه عشق و عرفان بر تن کرد.
قوه قضائیه با صدور بخش نامه ای که به روسای دادگستری ها ابلاغ شده است، اعلام کرد: ماده ۸۸۱ مکرر قانون مدنی، بر پیروان ادیان الهی شناخته شده در قانون اساسی(ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی) صدق نمی کند و تقسیم ارث می بایست بر اساس دین فرد درگذشته انجام شود.
خسرو انوشیروان، پادشاه زرتشتیِ سلسله ساسانی، در دوران حکومت خود پیروان مزدک، مردم بلوچستان (حتی زنان و کودکان)، مردم گیلان و... را کشتار کرد. او نه فقط محاربین، بلکه معترضان غیر مسلح را نیز زجرکُش میکرد.
پس از این که بین گُشتاسپ (پادشاه ایران) و ارجاسب (پادشاه توران) اختلاف افتاد، زریر (برادر گشتاسپ) و اسفندیار (پسر گشتاسپ) شمشیر خود را از نیام بیرون آورده؛ گفتند که ما دست از دین زرتشت نمیکشیم و هر کس را که پیرو دین زرتشتی نشود، خواهیم کُشت و سرش را خواهیم برید و بر نیزه خواهیم کرد.
حکیم ابوالقاسم فردوسی هیچ ترس و واهمهای ندارد که از بدیهای شاهان و پهلوانان سخن بگوید. در حقیقت، ایشان، تاریخ را با همه شیرینیها و تلخیهایش پذیرفته است. یک نمونه، اینکه ایشان فرمودند رستم (قهرمان شماره یک شاهنامه) در هر وعده غذایی به تنهایی یک گورخرِ کامل را میخورد و به هیچ کس هم رخصت نمیداد که بر سر سفره بنشیند به جز کسانی که همخوناَش بودند.