حجت الاسلام رضا اکبری آهنگر، محقق و پژوهشگر حوزه تاریخ انقلاب و انجمن حجتیه در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری مفاز اظهار کرد: تفکر انجمن حجتیه و لیبرالیسم دو لبه یک تیغ هستند؛ این دو در ظاهر تشابهی ندارند اما در حقیقت و عملکرد به یک نقطه می‌رسند. مثلاً در سیاست خارجی، همان‌گونه که انجمنی‌ها مقید به سکوت، سازش و مماشات با دشمن تا زمان ظهور حضرت مهدی(عج) هستند، لیبرالیسم هم به این سو می‌رود. و البته شکی نیست که سازش مطلق ولو اینکه مضرّ باشد، قطعا با مبانی سیاست خارجی جمهوری اسلامی و منافع نظام در تضاد است.
وی با اشاره به اینکه در دولت‌های مختلف، برخی از مسئولین سابقه فعالیت در انجمن حجتیه را داشته‌اند، تأکید کرد: بعضی از این افراد واقعاً از این تشکیلات جدا و کاملاً انقلابی شدند، اما بعضی‌ها در ظاهر جدا شده ولی همچنان برای این تشکیلات ارزش و احترام قائلند و به تفکرات آن پایبند هستند.
حجت الاسلام اکبری آهنگر پیرامون تعطیل بودن یا نبودن انجمن حجتیه خاطرنشان کرد: این یک اشتباه بسیار مهم است که تصور کنیم انجمن حجتیه تعطیل شده است، انجمن در سال ۱۳۶۲ راهی ندید جز اینکه تاکتیک «اعلام تعطیلی» را پیش بگیرد درحالی‌که واقعاً تعطیل نشد و از آن پس، فعالیتش را به صورت مخفیانه و زیرزمینی ادامه داد و همچنان هم فعال است.
وی تصریح کرد: نکته مهم‌تر اینکه فرضا انجمن در آن مقطع تعطیل شده باشد اما از دهه هشتاد به بهانه جولان بهائیت در کشور از برخی مراجع تقلید، مجوزاتی مبنی بر فعالیت برای مقابله با فرقه بهائیت گرفتند. امروز هم که خودشان از اذعان به فعالیت، هیچ ابایی ندارند، چرا ما منکر شویم!؟
این پژوهشگر تاریخ انقلاب با اشاره به اساس‌نامه‌ای که انجمنی‌ها پیش از پیروزی انقلاب تدوین کردند، خاطرنشان کرد: «موضوع و هدف انجمن ثابت و تا زمان ظهور حضرت بقیة الله الأعظم امام زمان ارواحنا فداه لایتغیّر خواهد بود. امّا برنامه های آن با توجه به شرایط زمان و نیاز جامعه و بر اساس حفظ هدف کلی و… تغییر یا تعمیم می یابد.»
حجت الاسلام اکبری آهنگر تأکید کرد: پرواضح است که این عبارت با اعلام تعطیلی ۱۳۶۲ منافات دارد بنابراین این تصور که انجمنی‌ها زمانی دست از فعالیت کشیده یا می‌کشند، خیال خامی بیش نیست.
