به گزارش پایگاه خبری مفاز، طاهر احمدزاده از این خاصیت انجمنی‌ها ضمن دیداری با مرحوم سجادی این‌گونه یاد می‌کند: به او گفتم اگر شما می‌خواهید تبلیغات ضد بهایی بکنید مانعی ندارد. ولی در مقابل آن بگویید که اصلاً پیام اسلام چیست؟ بهایی باطل اما اسلام چه می‌گوید؟ به او گفتم تو مطالعه کن که در مقابل بهائیت اسلام چه چیز را می‌تواند عرضه کند تا اینکه آن قضیه دستگیری پیش آمد و ایشان در جلسات بعد از آن ماجرا فقط راجع به بهائیت صحبت می‌کرد.
پافشاری انجمنی‌ها بر این نگاه سلبی در دوران مبارزه با رژیم پهلوی هم ادامه داشت و هیچ‌گاه نفهمیدند که مسئله اصلی شاه است و اگر امام می‌گوید شاه باید برود یعنی سرمنشأ همه مشکلات و بستر اصلی رشد بهائیت باید از میان برود تا رشد این فرقه هم متوقف شود.
نکته اینجاست که امام (ره) بارها این مسئله را گوشزد کرده‌اند از جمله در دیداری که یکی از انجمنی‌ها در سال ۱۳۵۰ با ایشان در نجف داشت. امام در پاسخ به درخواست این فرد که آیا اجازه می‌دهید که از وجوهات شرعی به انجمن حجتیه کمک شود فرمودند شاه باید برود. فرد سؤال‌کننده که پاسخ را با سؤال خود متناسب ندیده بود دوباره همان سؤال را مطرح و همان جواب را شنید. به عبارتی امام به او فهماند که اصل قضیه باید حل شود و بهائیت یک موضوع فرعی است اما نه او و نه دیگر انجمنی‌ها هیچ‌گاه نتوانستند این اهمیت را درک کنند و در دوران مبارزه خود را کنار کشیدند تا مبادا منافعشان به خطر بیفتد.
