0

هاتف دوستدار بهائی نفوذی

  • کد خبر : 39412
  • ۲۸ شهریور ۱۴۰۱ - ۲۱:۰۰
هاتف دوستدار دارای یک خانواده تشکیلاتی و متعصب بهائی است که از سال 1368 به منظور اجرای توسعه طلبانه بیت العدل اسرائیل از انگلیس به ایران مهاجرت کرده است. او در این سالها توانسته نقش پررنگی در نهادهای دولتی در زمینه موسیقی و کودک پیدا کند! اما چرا نباید اعضای بهائیت در نهادهای فرهنگی و تصمیم ساز کشور حضور و فعالیت داشته باشند؟!

به گزارش پایگاه خبری مفاز، هاتف دوستدار از بهائیان نفوذی در زمینه موسیقی و کودک است که از سالها پیش برای اجرای فرامین بیت العدل اسرائیل، از انگلستان به ایران مهاجرت کرده است.

در این نوشتار قصد داریم یکی از بهائیان نفوذی سازمان بیت العدل اسرائیل در نهادهای دولتی کشورمان را معرفی کنیم.
در سال 1368 شمسی فردی از انگلستان به ایران مهاجرت می‌کند که چند سال بعد، یعنی از سال 1375 شمسی، از مأموران اصلی اجرای نقشه 25 ساله سازمان بیت العدل اسرائیل در ایران می‌شود. هاتف دوستدار فرزند ایرج دوستدار از بزرگترین نفوذی‌های سازمان رهبری بهائیت در ایران است. معرفی خانواده او که از اعضای برجسته سازمانی بهائیت به شمار می‌آیند، شاید به معرفی هرچه بهتر هاتف دوستدار کمک کند.

ایرج دوستدار (پدر هاتف) در صدا و سیما، سالها دوبلوری کرده و به اعتراف رسانه وابسته به بهائیت، از اعضای بهائیت در ایران بوده است.(1)

یکی از خواهران او به نام حمیرا، منشی محفل استوک پورت انگلیس بوده و دخترانش پرنیان، عضو محافل منچستر انگلیس بهائی و نازنین، مرتبط با تشکیلات بهائی در انگلیس هستند. در واقع کل خانواده هاتف دوستدار از بهائیان متعصب سازمانی هستند.
بنا بر اسناد نهاد رهبری بهائیت از حدود چهل سال پیش به صورت رسمی، استراتژی جدید تبلیغ، نفوذ و کادرسازی خود را پوشش فعالیتهای بشردوستانه و به نام توسعه اجتماعی و اقتصادی دنبال می‌کند، تا جایی که در بند چهارده اساسنامه دفتر توسعه اجتماعی اقتصادی بهائیت osed، از رابطه بین تبلیغ و توسعه اجتماعی و اقتصادی و توسعه بهائیت سخن گفته شده است.(2)
در واقع سازمان بهائیت به دنبال آن است تا در پوشش اقدامات به ظاهر انسانی، اجتماعی و اقتصادی، کادرسازی گسترده کند و پروژه براندازی و به دست گیری حکومت ایران (یعنی همان که در متون بهائیت هدف گذاری شده)(3) را پیش گیرد.

از سال 1368 که هاتف دوستدار به ایران آمد در حوزه موسیقی و کودک مشغول شد و در وزارت ارشاد، صدا و سیما و بهزیستی فعالیت کرد. او در این سالها فعالیتها و مسئولیت‌هایی نظیر: روانشناسی کودکان و مصاحبه با خبرگزاری‌های مختلف، همکاری با انجمن حمایت از کم توانان ذهنی، راه اندازی و بخش هنر درمانی این انجمن، نگارش چند پایان نامه در زمینه موسیقی درمانی، همکاری با یونسکو، تألیف کتابِ شیوه‌های آموزش موسیقی به کودکان، کتابِ چرخ و فلک، تهیه فایل آموزشی برای مربیان کودک به سفارش بهزیستی کشور، برگزاری کارگاه‌ها و دوره‌های باز آموزی مختلف برای آموزش و پرورش استان تهران و کل کشور، مسئول بخش هنر درمانی دانشگاه توانبخشی تهران، آموزش پیانو به هنر جویان کودک از سال 1370، عضو شورای موسیقی کودک و نوجوان وزارت ارشاد و … را عهده‌دار شد.(4)

اما چرا نباید اعضای بهائیت در نهادهای فرهنگی و تصمیم ساز کشور حضور و فعالیت داشته باشند:
اول: در جواب به این سؤال که چه کاری با باور افراد دارید و هر آن کس که به فرهنگ کشور خدمت کند را باید پاس داشت، می‌گوییم: آری! بدون در نظر گرفتن عقیده، هر آن کس با هر عقیده‌ای به این کشور خدمت کند، حتی بهائیان را باید پاس داشت؛ اما نمی‌توان اجازه حضور و نفوذ بهائیت به مراکز تصمیم سازی، حوزه‌هایی فرهنگی، کودک و نظایر آن را داد؛ زیرا اولاً: به اعتراف پیامبرنمای بهائیت، این مسلک به دنبال محو اسلام است.(5)
لذا به حکم قرآن کریم: «وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرينَ عَلَی الْمُؤْمِنينَ سَبيلاً [نساء/141] و خداوند هیچ گاه برای کافران نسبت به اهل ایمان راه تسلّط باز نخواهد کرد.» تسلطش در مراکز تصمیم سازی، در کشور اسلامی یا برای کودکان مسلمان هیچگاه منطقی و پذیرفته نیست.

ثانیاً: بهائیت فرای از باور، یک سازمان با تصمیمات و اهداف سازمانی است. کسانی که عضو سازمان بهائیت می شوند در همان فرم تسجیل تعهد می‌دهند که دیدگاه ملّی خود را کنار نهاده و در راستای منافع سازمانی گام بردارند. لذا اعضای بهائیت هدفی جز خدمت به تشکیلات و جایگزینی فرهنگ ملّتها با فرهنگ خود و حکومت کشورها با حکومت خود نداشته و وطن برای آنها معنا و مفهومی ندارد؛ تا بتوان گفت اجازه دهید به فرهنگ و کشور خدمت کند!(6)

دوم: ساختار تشکیلاتی و سازمانی، اسلام ستیزی و بی وطنی، وابستگی به کشورهای معاند و سلطه گر و نداشتن عِرق ملّی اعضای بهائیت، باعث شد که امام خمینی (رحمةالله‌علیه) در خصوص آزادی سیاسی مذهبی بهائیان پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بفرمایند: «آزادی برای افرادی که مضرّ به حال مملکت هستند، داده نخواهد شد.»(7)

در نتیجه افرادی نظیر هاتف دوستدار که خود و خانواده اش از اعضای با نفوذ تشکیلات بهائی هستند و از 25 سال پیش برای زمینه سازی تغییر دین، فرهنگ و حکومت، از انگلستان به ایران مهاجرت کردند، هیچ جایی در این عرصه‌ها نمی‌توانند و نباید داشته باشند.

پی‌نوشت:
1. به نقل از رسانه وابسته به تشکیلات بهائیت موسوم به: ایران وایر.
2. توسعه اجتماعی و اقتصادی، گذری بر پیام های معهد اعلی و بیانیه های دفتر توسعه اجتماعی و اقتصادی (OSED)، 1983) میلادی الی رضوان 2010 میلادی)
3. ر.ک: شوقی افندی، توقیعات مبارکه خطاب به احبای شرق، آلمان: لجنه ملّی نشر آثار امری، 1992 م، ص502.
4. مراجعه کنید به سایت: مرکز اصلاح “اختلالات یادگیری” ایرانCCLD ، موضوع صفحه: درباره استاد هاتف دوستدار
5. ر.ک: اشراق خاوری، مائده آسمانی، بی جا: مؤسسه ملّی مطبوعات امری، 129 بدیع، ج4، ص141.
6. نهاد رهبری بهائیت، پیام رضوان 2010، برابر 1 اردیبهشت 1389 ش.
7. امام خمینی، صحیفه امام، تهران، مرکز مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی، بی تا، ج5، ص299.

لینک کوتاه : https://mafaz.ir/?p=39412

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.