به گزارش پایگاه خبری مفاز، یکی از نیازهای فطری بشر حق جویی و کمال یابی است و برای دستیابی به آن همیشه کوشیده است؛ ولی در عصر حاضر عوامل متعدد باعث شده است تا بر این عطش معنوی افزوده شود و همین امر موجب شده است تا عرفان های کاذب و آیین های نوظهور به اصطلاح معنوی، حربه ای فرهنگی در دست استعمار جهانی قرار گیرد تا با آن، فرهنگ حقیقی و معنویت راستین را تحت الشعاع قرار دهد و اهداف سلطه جویانه و دین ستیزانه خود را در قالب عرفان و معنویت به اجرا گذارد.
یکی از این اهداف مهار قدرت مرجعیت شیعه است. دشمنان تشیع نقش مرجعیت را در خنثی کردن توطئه های خود به وضوح در سده های اخیر دیده اند. نقش حکم یک سطری مرحوم آیت الله میرزای شیرازی، دربارة تحریم توتون و تنباکو، در از بین بردن همة نقشه های استعمار پیر انگلستان؛ نقش فتاوای بنیانگذار جمهوری اسلامی در شکل گیری و پیروزی انقلاب بزرگ اسلامی در ایران؛ نقش آیت الله سیستانی در ناکارآمد گذاشتن نقشه های شیطانی آمریکا برای ملت عراق، این حقیقت را به آنان نشان داده است که در مقابل اقتدار مرجعیت تشیع و با توجه به بیداری مرجعیت هر نقشة ظالمانه ای در مناطق شیعی نشین نقش برآب خواهد شد.
بر این اساس آنها با ترویج فرقه های دروغینی به نام معنویت و عرفان و با محوریت دادن به نقش پیر و استاد در حقیقت می خواهند بدیلی برای مرجعیت ایجاد کنند. به ویژه آن که اغلب قریب به اتفاق سران و رهبران این فرقه ها در اختیار خود آنان و وابسته به غرب هستند.
