از مهدکودک خانگی تا کلاس موسیقی؛ جایی که تبلیغ لباس آموزش به تن میکند
جذب آرام؛ حجتیه نسل تازهاش را چگونه میسازد؟
بهائیت؛ از مرکزیت حیفا تا جاسوسی در جنگ رمضان
اولین پیام حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای رهبر معظّم انقلاب اسلامی
نشست نقد و بررسی فرقه ضاله بهائیت و تفکر انحرافی انجمن حجتیه روز گذشته با حضور حجتالاسلام امیدعلی صوفی در دانشگاه سیستان و بلوچستان برگزار شد.
فرقه ها بنیان خانواده را هدف گرفته اند
دشمن با فرقههای نوظهور، سبک زندگی را تغییر میدهد
کرسی آزاد اندیشی بررسی عملکرد بهائیت در جنگ ترکیبی ۱۲روزه
یک ریشه، سه انحراف بزرگ…
فرقهها چگونه بر ذهن و رفتار افراد اثر میگذارند؟
روشهای مجابسازی فیزیولوژیک؛ وقتی فرقهها با بدن شما ذهنتان را تسخیر میکنند
به مناسبت شهادت امام رضا علیه السلام
تهدیدات فرقهها برای ایران؛ از گسست خانوادگی تا ابزار نفوذ نرم / یادداشت امیدعلی صوفی
وقتی تورات بهانه ای برای ظلم می شود!
موعودباوری در میان یهودیان مذهبی اهمیت زیادی دارد. آنان بر اساس عهد عتیق، منتظر منجیای از نسل داود هستند که عدالت و صلح جهانی را برقرار میکند.
مسیحیت و یهودیت، هر دو به مفهومی از آخرالزمان اشاره میکنند، اما در نحوه وقوع، هدف و سرنوشت بشریت دیدگاههای متفاوتی دارند.
از آنچه بیان شد روشن میشود که نه تنها مفهوم منجی در مسیحیت و اسلام شیعی قابل مقایسه است، بلکه شاید بتوان از فرازهای کتاب مقدس و روایات شیعی این معنا را نیز دریافت کرد که در واقع یک منجی بیشتر وجود ندارد که در کتاب مقدس از او با عنوان «پسر انسان» یاد شده است و حضرت عیسی (علیهالسلام) نیز پس از بازگشت خود، همچون وزیری آگاه، ایشان را در پیشبرد عدل جهانی یاری خواهد رساند و این شخص کسی جز حضرت مهدی (عجل الله تعالی فی فرجه الشریف) نیست.
«تلمود» – که منبع شریعت و الهیات یهودی بهشمار میرود – همان سنّت شفاهی است که پس از سال ۴۵۰ق.م و نگارش تنخ، بهسبب اینکه با «تنخ» و «کتاب مقدس» اشتباه نشود، مکتوب نشد و سینه به سینه ادامه یافت.
اعتقاد به موعود و منجی، از ارکان اعتقادی همهی ادیان بهشمار میرود؛ چنانکه مذهب یا دینی یافت نمیشود که اعتقاد به ظهور موعود را در مباحث اعتقادی خود مطرح نکرده باشد.
اعتقاد به منجی که در پایان دنیا ظهور میکند و جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد، اعتقادی جهانی و همگانی است و پیروان همۀ ادیان آسمانی براساس تعالیم کتابهای دینی خود، منتظر قیام آن موعود بزرگ هستند.
آخر الزمان اصطلاحی دینی به معنای دوره پایانی جهان که در همه ادیان الهی به آن اشاره شده است. در باورهای رایج، آخرالزمان با حوادث عجیب شناخته میشود. مهمترین ویژگی این دوران افول دینداری مردم و پس از آن ظهور یک منجی است.
در تشخیص هویت «منجى عالم» در پایان تاریخ نزد صاحبان ادیان، اختلاف است و هر کسى بزرگى از دین خود را رهبر این نهضت مى پندارد و او را احیاگر دین خود مى داند.