به گزارش پایگاه خبری مفاز، پائولو کوئلیو از آن جمله نویسندگان معنویت گرای جدیدی است که از هر جا دوست داشته مطلب اقتباس کرده و از هر چه دلش خواسته مطلب نوشته است. او در حالی ادعای ارائه معنویت نوین و جدید را دارد که معتقد است دین هیچ نقشی در معنویت زندگی اش نداشته است.
پائولو که خود را وامدار الیستر کرولی – جادوگر – دانسته و همواره خود را تحت تاثیر افکار و اندیشه های وی می داند در آثارش مسایل جنسی و سکس و جادوی سیاه موج می زند او به نوعی تلاش دارد تا بین سکس و جادو و معنویت را جمع کرده و مدلی خاص از معنویت را ارائه دهد. بیشتر شخصیت های داستان او دچار انحرافات جنسی هستند . همچنین ترویج مستی و باده نوشی و رقص و آواز در آثار پائولو موج می زند.
در آثار کوئلیو آنچه برای مخاطب اهمیت می یابد جذابیت و هیجانات می باشد تا جایی که واقعیت ها نیز فدای این جذابیت ها می شوند. این مساله تا انجایی رنگ می گیرد که سانتیاگو در کتاب کیمیاگر رسیدن به افسانه های شخصی و ندای درون را از شناخت خداوند هم بالاتر می داند. همچنین او تلاش می کند تا با دعوت مخاطبانش به ندای درون آنان را به سمت خواسته های نفسانی و درونی سوق داده و از حقیقت و معنویت دور سازد. او به ویژه در کتاب کیمیاگر به نوعی یگانه وظیفه انسانها را پیروی از ندای درون معرفی می کند و از انسانها می خواهد تا به ندای درون خود گوش دهند.
و اینگونه می شود که شیمون پرز رئیس جمهور گذشته رژیم صهیونیستی در دیداری که با او دارد معنویتی را که او ارائه می دهد برای اهداف اسرائیل بسیار ارزشمند و مفید معرفی می نماید.
