به گزارش پایگاه خبری مفاز، یکی از اقدامات و بدعت‌های مهم سلطان اسحاق در فرقه اهل حق دستور گرفتن سه روز روزه، معروف به روزه “قَولتاس” یا “قَولطاس” است که این کار به شکرانه نجات تعدادی از یاران خود در برف و کولاک در اواخر فصل زمستان و اوایل فصل بهار کُردی*، که معمولاً در فاصله نیمه دوم دی‌ماه تا نیمه اول بهمن‌ماه قرار صورت گرفته است. [نامه سرانجام،۵۷۰] “قول” به معنای پیمان، اقرار و شرط و “تاس” به گنبدی شکل و به منزله این است که برف چادر وار بر روی آن یاران مانده است. [مکاتبه با دائرة‌المعارف تشیع، ج ۳، ص ۶۵۹؛ تاریخ وفلسفه سر انجام، ص۲۶۹] حال باید از پیروان این فرقه پرسید گرفتن این سه روز روزه آن‌هم به‌صورت واجب بر تمامی افراد اهل حق در همه زمان‌ها [نامه سرانجام، ص ۵۷۰] توسط سلطان اسحاق بدون هیچ منبع شرعی و وحیانی و فقط با تمسک به برخی حکایت ها وداستان سرائی ها،جنبه ای جزعوام فریبی و بدعت‌گذاری می‌تواند داشته باشد؟
پی‌نوشت:
*بنابر تقویم کُردی سلطانی فصل بهار از اواخر دی‌ماه، فصل تابستان از اوایل اردیبهشت‌ماه، فصل پائیز از اوایل مردادماه و فصل زمستان از اواخر مهرماه شروع می‌شود. [جهت آگاهی بنگرید به دیوان گوره، صص ۷۰۶-۷۰۴]
افضلی، قاسم، مکاتبه با دائرة‌المعارف تشیع، ج ۳، تهران، شهید سید سعید محبتی، ۱۳۸۲، ص ۶۵۹
طاهری، طیب، تاریخ و فلسفه سرانجام، شرحی بر نحله‌های فکری و اعتقادی در کردستان فرهنگ یارسان، اقلیم کردستان عراق، موکریانی، ۲۰۰۹، ص ۲۶۹
صفی زاده، صدیق، نامه سرانجام، تهران، هیرمند، ۱۳۷۵، ص ۵۷۰
حسینی، سید محمد، دیوان گوره، کرمانشاه، باغ نی، ۱۳۸۲، صص ۷۰۶- ۷۰۴
