به گزارش پایگاه خبری مفاز، یکی از محورهای مهم تولیدات سینمایی در آمریکا برجسته نمایی ظلم به یهودیان و دروغ بزرگی به نام هولوکاست است که تاکنون تولیدات گوناگونی با این رویه تولید شده اند. از جمله می توان به فیلمهای سینمایی فهرست شیندلر، پیانیست و بروتالیست اشاره کرد.
تا سال ۱۹۹۳ میلادی هولوکاست تنها جز تاریخ نوشتاری بوده و تاثیر چندانی بر افکار عمومی نداشت که بتواند افکار عمومی را جذب حمایت از یهودیان کند. در این سال هالیوود با حضور معروفترین کارگردان یهودی جهان یعنی استیون اسپیلبرگ ساخت فیلم فهرست شیندلر را آغاز کرد. داستان فیلم در لهستان اتفاق می افتد، زمانیکه نیروهای نازی در حال جمع آوری یهودیان سراسر لهستان در اردوگاهی به نام آشویتس هستند. جاییکه در آن ژنرال آلمانی فرمانده اردوگاه آشویتس، تفریح روزانه اش هدفگیری و شکار یهودیان است و تفریح شبانه اش اذیت و آزار یهودی.
در ادامه در نهایت کارخانه دارِ خیّر آلمانی یعنی «اسکار شیندلر» به نجات تعدادی از اسرای یهودی می پردازد و تعدادی از آنها را به کمک حسابدار یهودیش، برای کار در کارخانه اش جدا کرده و به ازای هر یک از آنها مبلغی به ژنرال آلمانی می پردازد و بدینوسیله بیشترین نجات یافتگانِ از مهلکه آشویتس را همان افرادی تشکیل می دهند که در فهرست شیندلر نامشان آورده شده است.
اسپیلبرگ برای تاثیرگذارتر کردن اثرش از هیچ تلاشی فروگذار نکرده است، حتی فیلم را بصورت سیاه و سفید ساخته است تا هم تاریخی بودن و واقعی بودن این رخداد را بیشتر به بیننده القا کند و هم اوج مصیبت یهودیان را با رنگهای مرده ی سیاه و سفید بیشتر به بیننده بفهماند.
او حتی در پایان فیلم تصاویری مستند و واقعی از بازماندگان فهرست شیندلر پخش می کند که در خاک اسرائیل کنونی بر سر مزار «اسکار شیندلر» رفته اند و به آرامگاه او با اهدای گل، ادای دین و احترام می کنند. تصاویر مستندی که این داستان را هرچه بیشتر باورپذیرتر کرده است.
این فیلم تأثیر بسیار زیادی در جذب احساسات به نفع یهودیان داشت و پس از پخش گسترده خود از سوی آکادمیهای متفاوت هالیوود رها نشد و در رکوردی خیره کننده ۸۶ بار نامزد دریافت جایزه های رنگارنگ شد که توانست ۶۵ جایزه را از آن خود کند و حتی به عنوان بهترین فیلم سال انتخاب شود.
در واقع این فیلم تولید شد تا مسئله موهوم مظلومیت تاریخی یهود را به تصویر بکشد و تقدس هولوکاست را در افکار عمومی تثبیت کند. رژیم صهیونیستی که ماهیت خود را در شانتاژ و جوسازی نظامی-رسانه ای یافته بود می خواست باز هم حس همزادپنداری مردم دنیا را به سمت خود بکشاند تا از این به بعد هر جای دنیا صدایی بر علیه یهود در بیاید با به تصویر کشیدن تصاویر فهرست شیندلر آن صدا را همصدای نازیها و هیتلر جلوه دهد و افکار عمومی جهان را بر ضد آن بشوراند.

















