به گزارش پایگاه خبری مفاز، پاسخ آیت الله تسخیری به سوالی با این مضمون: روشهای تعامل مبلغ با پیروان سایر ادیان و مذاهب را بیان کنید و بفرمایید که اساس مرز بین «دعوت به وحدت و تقریب» با «تبلیغ دین اسلام و مکتب اهلبیت» چیست؟ چنین است:
آیت الله تسخیری: هر دو در جای خود صحیح است؛ یعنی ما ضمن معرفی زیباییهای مکتب اهلبیت و ابعاد اخلاقی – تمدنی این مکتب، مسلمانان را به وحدت و تقریب هم دعوت میکنیم. این دو با هم منافاتی ندارند. دیدگاه تقریبی میگوید ما بیاییم زمینههای مشترک بین مکتب اهلبیت (ع) و مکتبهای دیگر را بشناسیم، و دایره مشترک بین ما و مذاهب دیگر، از نود درصد بالاتر است. ما وجوه اشتراک زیادی داریم و البته کمی هم اختلاف داریم. در بین خود مذاهب، بیشتر از این اختلاف وجود دارد و این اختلافات مانعی نیست و ما باید زمینههای مشترک را بشناسیم و برای ارائهٔ زمینههای مشترک همکاری کنیم.
مطلب دیگر اینکه در مسائل اختلافی با هم گفتوگو کنیم. مثلاً ما معتقدیم که علی (ع) معصوم است و بعضی به این مسئله معتقد نیستند. ما میتوانیم با هم به گفتوگو بپردازیم؛ اگر به نتیجهٔ مشترک رسیدیم که دایرهٔ مشترکاتمان وسیعتر میشود و اگر هم به نتیجهٔ مشترک نرسیدیم، باز وحدت را حفظ میکنیم. بنابراین، وحدت و تقریب به هیچوجه منافاتی با اعتقاد نسبت به مبانی مکتب اهلبیت (ع) ندارد.
امروزه ما برای معرفی مکتب اهلبیت، زمینههای بسیاری را پیدا کردهایم و حتی ما در الازهر گفتیم که مکتب اهلبیت (ع) اینچنین است و این زیباییها را دارد. بهنظر من بین این دو ایده، نهتنها تلاقی وجود ندارد، بلکه تکامل وجود دارد. و یکی از نکات زیبایی که در مجمع جهانی اهلبیت پیشنهاد کردند، اینکه یک مجمع جهانی تقریب بین مذاهب بهوجود بیاوریم.
در زمینههای علمی باید این فرصت ایجاد شود که صاحبان مذاهب ایدههای علمی خود را بیان کنند و ما هم ایدههای علمی خود را بیان نماییم و تبادل نظر علمی داشته باشیم. من معتقدم که باید این فضا فراهم شود.

















