به گزارش مفاز؛ ابن تیمیه در آغاز دعوت خویش ، با متهم ساختن مسلمان به کفر و شرک ، افکار عمومی را متشنج و عقاید مردم را دستخوش جهل و گمراهی کرد . او با وارد کردن شبهه در دین و صدور فتواهایی خاص ، در جهت نهادینه کردن تفرقه گام برداشت . فتواهایی مانند : <<هر کس کنار قبر پیامبر (ص) یا یکی از افراد صالح بیاید و از آنان حاجت بخواهد مشرک است پس واجب است چنین شخصی را وادار به توبه کنند و اگر توبه نکرد ، باید کشته شود >> . این فتواهای تحریک آمیز با ظهور محمدبن عبدالوهاب به اوج خود رسید . به طوری که وهابی ها ، شیعیان را مشرک و واجب القتل دانسته و خون و مال و ناموس آنها را حلال می شمارند . وهابیان علل کفر شیعیان را چنین بیان می کنند : ۱ – آنان نسبت به قرآن طعنه زده و بدگویی می کنند و معتقد به تحریف قرآن هستند و هر کس به قرآن طعنه زند ، کافر و منکر آیه شریفه <<وإنا له لحافظون >> است . ۲ . به سنت پیامبر و احادیث کتاب های صحیح طعنه می زنند و روایات این کتاب ها را که از صحابه نقل شده باطل می شمارند و صحابه را کافر می دانند ۳ . شیعیان نسبت به علی و فرزندان او غلو کرده و آنان را به صفاتی که ویژه خداوند است ، توصیف می کنند . آنها حتی در حمایت از رژیم غاصب صهیونیستی در زمان جنگ ۳۳ روزه ، با صدور فتوایی دعا برای پیروزی حزب ا… را حرام اعلام کردند و در فتوایی دیگر که در همان زمان ( تابستان ۲۰۰۶) انتشار یافت ، حکم به هدم و نابودی ابنیه اسلامی دادند .
وهابیت، فرقه ای تفرقه افکن
ابن تیمیه در آغاز دعوت خویش ، با متهم ساختن مسلمان به کفر و شرک ، افکار عمومی را متشنج و عقاید مردم را دستخوش جهل و گمراهی کرد . او با وارد کردن شبهه در دین و صدور فتواهایی خاص ، در جهت نهادینه کردن تفرقه گام برداشت . فتواهایی مانند : <<هر کس کنار قبر پیامبر (ص) یا یکی از افراد صالح بیاید و از آنان حاجت بخواهد مشرک است

















