به گزارش مفاز؛ جریانی افراطی و ناآشنا با مبانی اسلام و وحدت اسلامی که با عنوان “تشیع لندنی” نامبرده میشود و فرقهای که شخصی بانام “صادق شیرازی” در داخل کشور نمایندگی و سرپرستی آن را بر عهده دارد، با حمایتهایی که از جانب دشمنان اتحاد مسلمانان دریافت میکند، ضربات سختی را بر پیکره “امت واحده اسلامی” وارد میکند.
سازماندهی این طیف که به نام تشیع در حال فعالیت هستند، در کشورهای خارجی و توسط سرویسهای جاسوسی آن کشورها انجام میشود و بهخصوص دست کشورهای “انگلیس” و “آمریکا” در هدایت و پشتیبانی از این فرقه تا حدود زیادی هویدا شده است.
این دو کشور که نیک دریافتهاند تنها راه جلوگیری از نفوذ پیشرفت همهجانبه مسلمانان سرگرم کردن آنها به اختلافات درونی و درنتیجه غفلت از دشمن مشترک است، تاکنون حمایتهای بیدریغی را از مروجان توطئه اختلاف و چنددستگی بین مسلمین به عملآوردهاند.
تأسیس چندین شبکه ماهوارهای در کشور انگلیس بهقصد اختلافافکنی بین شیعه و سنی و ترویج عزاداریهای خشن و به دور از شأن اهلبیت (علیهمالسلام) ازجمله همین پشتیبانیهاست و البته در ورای فعالیت این فرقه افراطی و غریبه با اسلام، اهداف بلندمدت دیگری نیز در سر توطئهگران پرورانده میشود.
اهمیت “تشیع وابسته و اختلاف افکن” برای سرویس جاسوسی انگلیس تا آنجا است که هر شخصی از هر تابعیتی که باشد اگر وابسته به این فرقه باشد، بهآسانی موفق به گرفتن تابعیت انگلیس شده و حتی به دست آوردن شناسنامه انگلیسی نیز برای وابستگان تشیع انگلیسی، کار دشواری نیست.
از انگلیس خبیث و آمریکای جنایتکار که بگذریم، کشوری چون “عربستان سعودی” که داعیه خادمیِ حرمین شریفین را دارد،- و البته خیانت آنان به اسلام دستکمی از کینه و دشمنی صهیونیسم نسبت به اسلام ندارد- از فرقه شیرازی پشتیبانی زیادی کرده و روادید سفر وابستگان این فرقه برای سفر به این کشور، خیلی سریع و با تشریفات کم صادر میشود.
اختلافافکنی بین شیعه و اهل تسنن و جلوگیری از ایجاد وحدت بین مسلمانان، مسئله تازهای نیست؛ بلکه در کتاب خاطرات همفر- جاسوس انگلیسی- بهعنوان اولین مورد از نقاط ضعف مسلمین “اختلاف بین شیعه و سنی” ذکرشده و درجاهای دیگر به تقویت و تعمیق این اختلاف تأکید شده است.
اما در توصیف دویچه وله نهتنها به موارد بالا اشارهای نشده بلکه تنها دلیل مقابله قانون با این فرقه و عوامل آن را در به نقل از این شبکه در ذیل آوردهایم:
مخالفت او با رهبران جمهوری اسلامی و بهویژه با آیتالله خامنهای در محافل مذهبی ایران بازتاب داشته است. او همچنین از منتقدان سیاست خارجی ایران در منطقه و بهویژه نقش ایران در لبنان است. صادق شیرازی ازجمله به جدایی دین از سیاست باور ندارد.

















