به گزارش پایگاه خبری مفاز، مهم‌ترین عوامل فرقه‌گرایی عبارتند از:
ناآگاهی و کم‌اطلاعی مذهبی: افراد ناآگاه از تعالیم صحیح دینی به راحتی جذب تفاسیر منحرف می شوند. ضعف آگاهی‌های و عقلانیت دینی در جامعه، زمینه‌ساز ظهور و گسترش فرقه‌های انحرافی است.
نیازهای روانی و اجتماعی: احساس تنهایی، نیاز به هویت و تعلّق و مشکلات روانی افراد را به سمت فرقه‌ها سوق می دهد. فرقه‌ها اغلب با ارائه حمایت اجتماعی و روانی، احساس تعلق و معنا به اعضای خود می‌بخشند.
استفاده از تکنیک‌های روانشناختی: استفاده ازتکنیک نفوذ روانی مانند شستشوی مغزی، کنترل ذهن و القاء افکار ز استفاده ازتکنیک ایجاد وابستگی عاطفی و فکری به رهبران فرقه.
ضعف ساختارهای اجتماعی و خانوادگی: کسانی که با ضعف در ساختارهای اجتماعی و خانوادگی مواجه هستند، بیشتر در معرض فرقه‌گرایی قرار دارند. بحران‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تشدید کننده ضعف‌های ساختارهای اجتماعی و خانوادگی.
دشمنی‌ها و سیاست‌های تفرقه‌افکنانه: دشمنان اسلام با استفاده از سیاست‌های تفرقه‌افکنانه سعی در ایجاد و تقویت فرقه‌های ضاله دارند. حمایت مالی و تبلیغاتی از فرقه‌ها به‌وسیله دشمنان خارجی برای ایجاد اختلاف و تضعیف جوامع اسلامی از جمله این سیاست‌هاست.
جاذبه‌های مادی و وعده‌های نادرست: برخی فرقه‌ها با وعده‌های مادی و رفاهی، افراد را به سوی خود جذب می‌کنند. استفاده از وعده‌های غیرواقعی مانند نجات نهایی یا قدرت‌های خاص می‌تواند افراد را به فرقه‌ها جذب کند.
سوءاستفاده از آموزه‌های دینی: تفاسیر نادرست و انحرافی از آموزه‌های دینی می‌تواند منجر به تشکیل فرقه‌های انحرافی شود. رهبران فرقه‌ها معمولاً با ادعاهای خاص و تفاسیر نادرست، افراد را جذب می‌کنند.
پیام:
عمق بخشی به تعالیم دینی و تقویت عقلانیت در جامعه، تقویت بنیان خانواده و ساختارهای اجتماعی، آگاهی بخشی به مردم از سیاستها و خطرات فرق انحرافی و افزایش بصیرت دینی و مقابله با سیاست‌های تفرقه‌افکنانه دشمنان، می‌تواند به کاهش و مهار فرقه‌گرایی کمک کند.
گردآورنده: زهرا حسین‌پور
