محمدبن عبدالوهاب و ضربه به وحدت اسلامی

به گزارش مفاز؛ در شرایطی که امت اسلام از چهار سو مورد تهاجم شدید استعمارگران صلیبی قرار داشت و جامعه اسلام  بیش از هر زمان دیگر نیازمند وحدت کلمه بود ” محمدبن عبدالوهاب ” با طرح مجدد افکار ابن تیمیه ، فرقه وهابیت را بنیان نهاد . وی مسلمانان را به جرم  توسل به انبیا و اولیای الهی ، مشرک قلمداد کرد و فتوا به تکفیر آنان داد . عبدالوهاب خون مسلمانان را حلال و کشتن آنان را جایز دانست و اموال آنان را جزء غنایم جنگی به حساب آورد و عده زیادی را به خاک و خون کشید . این امر در شرایطی صورت گرفت که انگلیس بخش عظیمی از هند را با زور و تزویر از چنگ مسلمانان خارج ساخته  و با پایان دادن به امپراتوری مسلمانان تیموری ، نقشه تسخیر پنجاب ، کابل و سواحل خلیج  فارس را در سر می پروراند و به سمت جنوب و غرب ایران پیشروی می کرد . فرانسوی ها نیز به رهبری ناپلئون ، مصر ، سوریه و فلسطین را اشغال کرده و در حالی که به امپراتوری مسلمان عثمانی چنگ و دندان نشان می دادند ، در اندیشه نفوذ به هند بودند . روس های تزاری هم که مدعی جانشینی سزارهای مسیحی روم شرقی بودند ، با حملات مکرر به ایران و عثمانی می کوشیدند تا قلمرو حکومت خویش را از یک سو تا قسطنطنیه و فلسطین و از سوی دیگر تا خلیج فارس گسترش دهند و بدین منظور ، اشغال نظامی متصرفات ایران و عثمانی در اروپا و قفقاز را در صدر برنامه های خود قرار داده بودند . حتی آمریکایی ها نیز چشم طمع به کشورهای اسلامی شمال آفریقا دوخته و با گلوله باران شهرهای لیبی و الجزایر ، سعی در رخنه و نفوذ به جهان اسلام داشتند .