به گزارش مفاز؛در این هم‌اندیشی که از سوی رایزنی فرهنگی ایران در ژاپن برگزار شد، تعدادی از محققان و اساتید دانشگاهی حوزه‌های مطالعات دینی از جمله اسلام، بودیسم و شینتوئیزم از جمله ساکورایی، استاد دانشگاه کوگاکان از دانشگاه‌های مهم شینتو* در شهر ایسه و نیز اودا، استاد تاریخ ادیان دانشگاه کانسای و از اعضای انجمن علمی ادیان ژاپن حضور داشتند.
در هم‌اندیشی دانشگاه سنشو ایتو هیرو آکی، نماینده و استاد دانشگاه سن شو طی سخنان کوتاهی، اظهار امیدواری کرد که این هم‌اندیشی در جهت شناخت و همکاری هر چه بهتر دو کشور ایران و ژاپن مؤثر و مفید واقع شود.
در ادامه حسین دیوسالار، رایزن فرهنگی کشورمان در ژاپن با بیان سخنانی ضمن اشاره به اینکه جمهوری اسلامی ایران در آستانه چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب خود که با نودمین سال روابط رسمی ایران و ژاپن نیز همزمان شده است قرار دارد، گفت: ایران در زمینه گفت‌وگوی ادیان و فرهنگ‌ها اقدامات گسترده‌ای را انجام و همواره با ادیان و مذاهب مختلف به گفت‌وگو نشسته است که نمونه‌های فراوان آن را در تعاملات اسلام و مسیحیت، بودیسم، هندوئیزم و … به منظور توسعه اشتراکات فیمابین توسط مرکز گفت‌وگوی ادیان و فرهنگ‌ها در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی می‌توان مشاهده كرد.
رایزن فرهنگی کشورمان افزود: ایران به عنوان کشوری با سابقه تمدنی ۷ هزار ساله معتقد است؛ باید با گفت‌وگوی میان ادیان و فرهنگ‌ها زمینه‌های توسعه و گسترش صلح، دوستی، ثبات و آرامش را برای همه جهانیان به ارمغان آورد و یکی از مهم‌ترین مسیرها برای دستیابی به این مهم گفت‌وگوی میان فرهنگ‌ها و ادیان است.
جایگاه ادیان در ایران
در ادامه این برنامه بنی هاشمی که به نمایندگی از سفارت ایران در ژاپن حضور یافته بود، طی سخنانی با اشاره به جایگاه قانونی ادیان در کشورمان تصریح کرد: در ایران متناسب با تعداد و جمعیت اقلیت‌های دینی، در مجلس شورای اسلامی نماینده اقلیت‌ها حضور دارد که در کمتر کشوری می‌توان این امر را مشاهده كرد و امکان فعالیت و پیروی از تعالیم دینی خود را آزادانه دارند و بی‌تردید گفت‌وگو و تأکید بر اشتراکات، زمینه مطلوبی برای توسعه تعاملات و همکاری‌ها خواهد بود.
جوانمردی، محقق دانشگاه توکیو نیز در بخش دیگری از این برنامه ضمن ارائه پاورپوینتی از وضعیت و جایگاه قانونی ادیان و اقلیت‌ها در ایران، در این خصوص مطالبی را تشریح كرد.
در ادامه این برنامه تاکه هیرو سایتو، استاد دانشگاه میجی ژاپن با موضوع «شینتوئیزم، شمنیزم نیست» به ارائه مطالب خود در حوزه‌های تاریخی پرداخت و با اشاره به تفاوت‌های گروه‌های مختلف شینتوئیزم در بخش‌های مختلف این کشور بر ضرورت توجه به این تنوع در گفت‌وگوهای دینی تأکید کرد.
جون ایچی اونو، استاد دانشگاه سن شو که در حوزه اسلام و فلسفه اسلامی تخصص دارد هم با اشاره به جایگاه شینتوئیزم در ژاپن و تفاوت‌هایی که با دیگر ادیان و آیین‌ها به لحاظ برخی از آداب و رسوم دارد، تصریح کرد: موضوع مهم در زمینه تعامل‌های دینی این است که فهم دقیق و درستی از یکدیگر ایجاد شود و در گفت‌وگوهای دینی باید به خاطر داشت که در کنار فهم درست، باید یکدیگر را همانگونه که هست باور داشته باشیم و دیدگاه‌های مشترک را مورد بحث و تبادل نظر قرار دهیم.
تاکه شیتا، استاد ممتاز دانشگاه توکیو و اسلام‌شناس که سال ها در ایران، مصر و هاروارد به تحصیل و تدریس پرداخته است نیز سخنان خود را با موضوع «طریق اسلام و طریق خدا» که اشاره به مسیر طریق و راه در اسلام و شنیتوئیزم دارد، ارائه داد.
زمینه‌های گفت‌وگو
جعفری، عضو هیأت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب قم و استاد در دانشگاه‌های شهر کیوتو هم سخنران دیگر این مراسم بود كه با اشاره به زمینه‌های گفت‌وگوی اسلام و آیین شینتو، به عدم شناخت کافی دو طرف از ظرفیت‌ها و داشته‌های علمی و اندیشه‌ای یکدیگر اشاره کرد.
جعفری در سخنانش تأکید کرد: با توجه به آنچه از مشترکات این دو دین می‌توان به دست آورد، بدیهی است که اگر متفکران اسلام و شینتو در گفت‌وگوهای مشترک بتوانند به طراحی روش‌هایی بیندیشند که نسل جوان خود را بیشتر با معنویت آشنا سازند و به دنبال آن، فضایل اخلاقی را تقویت کنند، در واقع مسیر دقیق و روشنی را برای دستیابی و گسترش صلح و آرامش فراهم كرده‌اند.
میزوئه موری، استاد دانشگاه ریکیئو و متخصص تاریخ افکار شینتو هم در سخنانی به تشریح دیدگاه‌های شینتوئی پرداخت و طی آن گفت: شینتو یک دین سراسری و جهانی نبوده و در خصوص تاریخ و شرایط آن هم اقوال مختلفی وجود دارد و به نظر می‌رسد از قرن هفتم موضوعاتی مانند شینتو، معبد شینتو و … ایجاد شده است و در واقع شینتو هویتی ویژه و ملی را برای ژاپنی‌ها به ارمغان آورده است.
*دین بومى مردم ژاپن، شینتو نام دارد و مانند کیش ابتدایى چین، یکى از اشکال جان پرستى مى باشد. شینتو (Shinto) یعنى طریقه خدایان. این آیین الهه خورشید به نام اماتراسو (Amaterasu) را نگهبان سرزمین اجدادى مى‌داند و خاندان سلطنتى را از نسل این خدا و تجسم وى مى‌شمارد.
ایکنا
