به گزارش مفاز؛ ابو یحیى کوکب الدم از امام صادق(ع) روایت کرده که فرمود:
همانا حواریان عیسى(ع) شیعیان او بودند، و شیعیان ما نیز حواریان ما هستند، و چنان نبود که حواریان عیسى، فرمانبرداریشان از او بیش از فرمانبردارى حواریان ما از ما باشد، و عیسى به حواریین خود فرمود:
“یاوران من در راه خدا کیانند، آنها گفتند ما هستیم یاوران خدا و به خدا سوگند نه در برابر یهود یاریش کردند و نه در راه او جنگ کردند، ولى شیعیان ما به خدا پیوسته از روزى که خداى عز و جل پیغمبرش را قبض روح فرمود (و آن حضرت از دنیا رفت) تاکنون ما را یارى کرده و در راه ما جنگ کرده و بآتش سوخته و دچار عذاب و شکنجه گشته و در شهرها آواره شده اند، خداوند از جانب ما بدانها جزاى خیر دهد.”)الروضة من الکافی / ترجمه رسولی محلاتی ؛ ج ۲ , ص ۸۵)
تاریخ تشیع نشان می دهد که شیعیان و پیروان اهل بیت (علیهم السلام) در زیر شدیدترین شدائد و فشارهای دشمنان در پیروی از ائمه هدی(ع) عزمی راسخ و خدشه ناپذیر داشته اند و این تبعیت مؤید حقانیتی است که در این مکتب می باشد.
وقتی به انجیل رجوع کنیم، می بینیم که حواریون حضرت عیسی(ع) ایشان را در ازای مال دنیا یا ترس از دشمن انکار می کنند و معاشرین دائمی ایشان در دشواری و سختی راه خیانت در پیش می گیرند.
عیسی(ع)در باب حواریون چنین می گوید:
“چون وقت شام رسید با آن دوازده(حواری) بنشست. و وقتی که ایشان غذا می‌خوردند، اوگفت: هرآینه به شما می‌گویم که یکی از شما مراتسلیم می‌کند. پس بغایت غمگین شده، هریک از ایشان به وی سخن آغاز کردند که آیا من آنم؟
او در جواب گفت: آنکه دست با من در قاب فرو برد، همان کس مرا تسلیم نماید. هرآینه پسر انسان به همانطور که درباره او مکتوب است رحلت می‌کند. لیکن وای بر آنکسی که پسر انسان بدست او تسلیم شود. آن شخص را بهتر بودی که تولد نیافتی. و یهودا که تسلیم‌کننده وی بود، به جواب گفت: ای استاد آیا من آنم؟ به وی گفت: تو خود گفتی(متی ۲۶: ۲۰ – ۲۵)
و همچنین در بخش دیگری از انجیل آمده که عیسی(ع) به شاگردان گفت:
“همۀ شما از من روی‌گردان خواهید شد، چون نوشته شده است که چوپان را خواهم زد و گوسفندان پراکنده خواهند شد.
اما بعد از آنکه دوباره زنده شوم، قبل از شما به جلیل خواهم رفت. پطرس به عیسی گفت : حتی اگر همه تو را ترک کنند، من ترک نخواهم کرد.
عیسی به او فرمود : به یقین بدان که امروز و همین امشب پیش از اینکه خروس دو مرتبه بانگ بزند، تو سه مرتبه خواهی گفت که مرا نمی‌شناسی اما او با اصرار جواب داد : حتی اگر لازم شود که با تو بمیرم، هرگز نخواهم گفت که تو را نمی‌شناسم. دیگران هم همین را گفتند.” (متی ۲۶ : ۳۱-۳۵و لوقا ۲۲ : ۳۱-۳۴ و یوحنا ۱۳ : ۳۶-۳۸)
رهپویان هدایت
