در وهله اول این مواجهه نشان می‌دهد علیرغم ادعای بهائیت بر قانونمندی، این تشکیلات قبول دارد که فعالیت‌های تبلیغی و غیرقانونی در این فرقه جریان دارد. در حال حاضر قصد بحث در رابطه با فعالیت‌های مجرمانه این عناصر تشکیلاتی را نداریم. اما عبارت «تعالیم انسان دوستانه» ما را بر آن داشت تا نگاهی داشته باشیم به گوشه‌ای از این تعالیم بهائی:
«الیوم هرنفسی بر احدی ازمعرضین من اعلاهم او من ادناهم ذکر انسانیت نماید ، از جمیع فیوضات رحمانی محروم است تا چه رسد که بخواهد از برای آن نفوس اثبات رتبه و مقام نماید»(۱)
یعنی حسینعلی نوری، نه تنها غیربهائیان را از دایره انسانیت خارج می‌داند، بلکه از نظر وی هرکس که آن‌ها را آدم بداند، او نیز از جمیع فیوضات رحمانی محروم است.
وی در متنی دیگر غیربهائیان را سنگریزه‌هایی بی‌ارزش می‌شمرد:
«احبائی هم لئالی الامر ومن دونهم حصاة الارض: دوستداران من مرواریدهای امر هستند و ما بقی افراد سنگریزه‌های ارض زمین اند.»(۲)
در بهائیت از این دست تعالیم انسان‌دوستانه فراوان یافت می‌شود که در مطالب بعدی مورد اشاره قرار خواهد گرفت!
پی‌نوشت:
1-کتاب بدیع ، ص ۱۴۰
2-مائده آسمانی، ج ۴ (چاپ جدید) ص۱۴۰ و (چاپ قدیم) ص ۳۲۷.
بیداری پلاس
