در طول تاریخ همواره عالمان دینی با صوفیه به مقابله برخاسته اند و مخالفت آنها به دلایل متعدد و متنوعی است که در تعالیم و آداب این فرقه وجود دارد و کتاب های ارزشمندی در جهت رد این فرقه چاپ شده است. حال در این مجال منتخبی از انحرافات واقعی این فرقه را به اختصار بیان می نماییم.
فرقه صوفیه در برابر مسجد و حوزه های علمیه که پناهگاه متشرعه و فقها بوده است، براى خویش زاویه و خانقاه ساخته اند و رفته رفته آداب و ترتیبى از جانب خود به وجود آورده اند که منتهى به پیدایش سلاسل مختلف صوفیه شده است.
صوفیان با گفته ها و نوشته هاى خویش، حدّ و مرز کلمات و مفاهیم و معانى دینى را شکسته و غیر مستقیم از ارزش کلمات مقدس شرعى کاسته اند
نام و صفات خداوند و دیگر واژه هاى توقیفى دینى را از وضع اولیه خود بیرون برده و به جاى آن یک دسته الفاظ رمزى و مجازى مانند: ساقى، شاهد، عشق، مى و زنار و غیر آن قرار مى دادند.
مفاهیم برخى جملات دینى را هم دگرگون مى کردند؛ مثلا در شریعت گفته شده گناه نکنید ولی بعضی مانند ابن عربى مى گفتند: «ترک گناه، گناه است!» و یا اینکه بنا به دستور شرع، شیطان لعنت شده است؛ ولى احمدغزالى (۵۲۶ ق) مى گفت: «هر که تعلیم توحیداز ابلیس نگرفت زندیق است».
antisect
