به گزارش پایگاه خبری مفاز، چندی پیش ، با تفسیر اشتباه و شخصی یک نفر از واژه هو ، توجه مخاطبین فضای مجازی به بازنشر این فیلم جلب شد. از آنجایی که این واژه در میان فرقه های صوفیه خیلی رواج دارد ، صفحات مجازی وابسته به دراویش صوفیه ، به شرح و تفسیر های جعلی از این واژه پرداختند. مکتوبات فرق تصوف درباره این واژه نشان می دهد استفاده از واژه هو در اسلام صوفیانه ، معنایی جز شرک و بدعت ندارد.
فرقه های تصوف برای بیان عقایدانحرافی خود از شیوه های رمز آلود استفاده می کنند . یکی از ابداعات گمراه کننده آنان ، از واژه هو همراه با اعداد ۱۱۰ و ۱۲۱ در آغاز مطالب و سخنرانی های شان استفاده می کنند. این واژه ساختگی برای آنان خیلی مقدس بوده و با بکار بردن آن در حضور اقطاب و مشایخ شان ، افتخار می کنند. در گذشته دراویش صوفیه قصد داشتند این واژه را بر محصولات کارخانه ای و نمایشگر های اماکن تجاری درج کنند که خوشبختانه متوقف شد.
از انحرافات آشکار آنان این است که که به جای استفاده از عبارت بسم الله الرحمن الرحیم در مکاتبات و بیانات خود ، واژه هو را همراه با عدد به کار می برند . عبارت هو ۱۲۱ بیشتر در میان فرقه گنابادی بسیار استفاده می شود ومعنای آن این است که به حساب ابجد، عدد ۱۲۱ « یا علی» است. حرف ی=۱۰ + الف=۱ + ع=۷۰ + ل=۳۰ + ی=۱۰ پس مجموع آنها عدد «یا علی» می شود. از این رو عدد ۱۲۱ در میان گروه هایی از دراویش صوفیّه که باورهای ویژه ای برای حضرت علی علیه السلام قائل می باشند، مقدس می باشد. عبارت هو ۱۱۰ در میان فرقه خاکساریه رواج دارد و مدعی هستند طلسم های پیچیده و سختی در این کلمه وجود دارد.
به کار بردن این کلمه به عنوان جایگزین نام خداوند متعال، نشانه انحرافات بارز و شرک آمیز فرق صوفیه است. در مکاتبات فرق صوفیه در شرح این کلمه (هو) اباطیل و جعلیاتی مطرح می کنند که مرز های غلو گویی را رد می کند. علی رغم پاسخگویی و روشنگری های عالمان دینی در خصوص استفاده و به کار گیری کلمه هو ، همچنان دراویش صوفیه با کج فهمی عامدانه از منابع و کتب معتبر اسلام ناب محمدی ، بر اثبات جعلیات و مطالب ساختگی شان اصرار می ورزند.
