به گزارش پایگاه خبری مفاز، قابل اشاره است که اولین کسی که ایده تبعید و تجمیع یهودیان در یک مکان را طرح کرد آدولف هیتلر بود. او می گفت باید یهودیان را به ماداگاسکار فرستاد.
پس از جنگ جهانی دوم، آنها با جعل رژیم صهیونی تصمیم گرفتند یهودیان را از قلمروهای خود دور سازند تا یهودی ستیزی و ننگ آن را بر مسلمانان فرافکنی و تحمیل کرده و سابقه نفرت انگیز خود را پنهان ساخته و به نحوی، ایده هیتلر در تبعید و تجمیع یهودیان را تحقق دهند.
تبعید هیتلر با ویژگی نژادپرستی و تبعید ناسیونال سوسیالیسم او (حزب نازی) -دو ویژگی که رژیم صهیونی هم در زمان تأسیس حائز آن بوده است- از دیگر کارکردهای جعل رژیم غاصب قدس در فلسطین بود. از زمان تأسیس رژیم غاصب، گویی خیال اروپا راحت بود که هیتلر دیگر در میان آنها نیست بلکه در خاورمیانه حضور دارد.
همچنین، گویی یهودیان را زباله هایی می دانستند که برای تمیزماندن شهرها و کشورهایشان باید عمده آن را به بیرون محل زندگی شان برده و دپو کنند.
در کارکردی وسیع تر، غرب با جعل رژیم صهیونیستی در اراضی اشغالی فلسطین کوشید جنگ و خشونت از سرزمینهای خود به خاورمیانه انتقال دهد؛ خاورمیانه در این طرح، گویی حکم ناخودآگاه غرب را بازی می کند. یعنی خشونت و جنگهای مذهبی که تاریخ اروپا را به ویرانی می کشید، باید به جایی به نام خاورمیانه منتقل می شد و به زبان ساده همواره مانع یادآوری سابقه خود در خودآگاه مردم خود می شدند. کارکرد دیگر خاورمیانه برای غرب، آینه عبرت است که مردم غرب، هم از جنگ مذهبی دور بمانند و هم قدر زندگی آرام خود را بدانند و هم به سکولاریسم، متعهد بمانند.
اما برخلاف ادعای غرب برای پرهیز از جنگ مذهبی، کماکان جمعیت بزرگی از مردم غرب گرایش ضدیهودی دارند و بنابراین، گرایش مذکور محدود به گروه‌های نئونازی نیست. افزون بر این یهودی ستیزی غرب در بُعد درونی، در بُعد خارجی، امتداد یهودی ستیزی غرب را در کشتار جمعی مسلمانان می بینیم و غرب تنفر تاریخی اش از یهودیت را از طریق حمایت از رژیم صهیونی، بازتولید می کند؛ به بیان دیگر از طریق متنفرکردن دنیا از صهیونیست ها و حتی یهودیان . از طرفی دیگر، دشمنی دیرینه و صلیبی اش با اسلام را از طریق رژیم صهیونی تداوم داده و بنابراین همچنان گرفتار جنگ مذهبی است.
