به گزارش پایگاه خبری مفاز، بیروت پایتخت لبنان روزگاری به عروس شهرهای خاورمیانه شهرت داشت. این شهر مقصد گردشگرانی بود که قصد داشتند به کشورهای عربی سفر کنند. انفجار مهیب بندر لبنان در سال ۲۰۱۸ نه تنها خسارات مالی و جانی فراوانی به این کشور وارد کرد، بلکه لبنان را در آستانه یک بن بست سیاسی قرار داد. گروه های سیاسی لبنان بعد از گذشت دو سال تاکنون نتوانسته‌اند با یکدیگر به توافق برسند و دولت تشکیل دهند. متأسفانه در حال حاضر لبنان نه نخست وزیر دارد و نه رئیس جمهور. کارشناسان معتقدند توافق ایران با عربستان می‌تواند یکی از امیدهای مردم لبنان باشد تا گروه های سیاسی در این کشور برای تشکیل دولت بتوانند به جمع بندی برسند. در ادامه گزارشی درباره آخرین وضعیت لبنان را می خوانید:
اختلافات عقیدتی و مذهبی
«ژئوپولیتیکال فیوچرز» می نویسد: همچنین عنصر دیگری هم در این میان وجود دارد؛ بخشی از مسیحیان مارونی دست بالای حزب الله در لبنان را برنمی تابند و برخی از آنان جنبش ملی آزاد مسیحی، خواستار عدم تمرکززدایی کشور و اداره مستقل بخش های مسیحی نشین هستند.در بحبوحه این وضعیت، تنش بین گروه های مختلف اجتماعی لبنان بالا گرفته است و می تواند منجر به جنگی داخلی شود که این بار اروپا را هم گریبانگیر می کند.
معضل پناهندگان سوری
دولت های لبنان در دوره های مختلف سیاست خود را نسبت به سیل پناهندگان که اغلب شامل شهروندان فلسطینی مهاجر در سال ۱۹۴۸ می شد، نشان داده اند و از تعادل طایفه ای لبنان حمایت کردند.
پس از درگیری‌ها در سوریه، تعداد زیادی از مهاجران سوری به این کشور رفتند و منجر به تنش میان این مهاجران و ساکنان بومی منطقه شد و دولت لبنان به این مهاجران کمک نکرد و سعی کرد تا از کمک های سازمان ملل متحد جلوگیری کند و محدودیت های شدیدی برای گذرگاه‌های مرز وضع کرد تا از ورود شهروندان سوری به لبنان ممانعت به عمل آورد اما این اقدامات محدودکننده نتوانست جلوی مهاجران را بگیرد و آنان با عبور از گذرگاه های غیرقانونی در بخش هایی از لبنان (مناطق سنی نشین و دروزی) مستقر شدند که تحت نفوذ گروه های لبنانی مخالف نظام سوریه بود و پس از آن، به بخش‌های مسیحی نشین هم هجوم آوردند.
با این حال، مهاجران سوری در چادرهایی زندگی می کنند که نیازمند حداقل نیازهای بهداشتی است و همواره مورد حمله قرار می گیرند و مقامات لبنان هم در این راستا کاری نمی کنند.لبنانی ها از تمام طوایفشان شکایت می کنند که مهاجران سوریه بار سنگینی بر دوش لبنان هستند و باعث تشدید بحران اقتصادی شده اند.
زبانه های احتمالی جنگ شعله ور خواهد شد
اما اکنون مارونی ها زمام امور را برای بیرون کردن مهاجران سوری از سراسر کشور به دست گرفته اند.بیشتر اهالی سوریه در لبنان از میان اهل سنت هستند و به همین دلیل، مارونی ها از تاثیر این گروه بر ترکیب جمعیتی لبنان هراس دارند.حتی احزاب مسیحی مخالف نظام «بشار اسد» هم برای جلب طرفداران خود از گفتمانی ضد پناهندگان سوری استفاده می کنند.بسیاری از مسیحیان هم به چشم یک بمب ساعتی به مهاجران سوری نگاه می کنند که هر لحظه می تواند منفجر شود.
به گزارش ستاره صبح، در سایه این وضعیت، موضوع مسلح شدن مهاجران سوری در لبنان برای حفاظت و دفاع از خود مطرح شده و این موضوع تهدیدگر آغاز جنگ داخلی در لبنان است.بر اساس آمارهای لبنان، مسیحیان ۳۲ درصد ساکنان کشور را از کل ۴.۶ میلیون نفر جمعیت تشکیل می دهند.یک آمار دیگر هم که فرانسویان تهیه کرده اند، نشان می دهد که مسیحیان در سال ۱۹۳۲، ۵۵ درصد جمعیت را تشکیل می دادند. در عین حال دو میلیون پناهنده سوری از سال ۲۰۱۱ و ۳۵۰ هزار پناهنده فلسطینی از سال ۱۹۴۸ به لبنان آمده اند که به معنای افزایش جمعیت اهل سنت در کشوری کم جمعیت مانند لبنان است.
دغدغه ها و مشکلات اقتصادی لبنان و نقش مهاجران سوری در آن
با صرف نظر از وابستگی های طایفه ای، بسیاری از لبنانی ها با اینکه می دانستند دولت به دلیل سوء مدیریت و فساد باعث فروپاشی بخش بانکی کشور شده است، مهاجران سوری را سپر بلای فروپاشی اقتصادی کشور خود کردند و بسیاری از افراد، اندوخته های خود را از دست دادند.
نویسنده معتقد است که سیاست مداران لبنان از عمد این حقیقت را که بسیاری از دارایی های لبنان از طریق سایر کشورها و سازمان های کمک کننده به سوریه تامین می شود، نادیده می گیرند در حالی که این اموال اقتصاد راکد لبنان را کمک و از فروپاشی کامل جلوگیری می کند.
اما زمانی که شهروندان لبنانی می بینند مهاجران سوری کمک های خارجی دریافت می کنند باعث حسادت و تنش بین آن ها می شود.برخی شهرک های مسیحی لبنان، پناهندگان مسلمان را از منطقه خود به زور بیرون کرده اند اما پناهندگان مسیحی و عراقی را نگه داشته اند و دولت لبنان هم اقدامی در این زمینه نمی کند. سیاستمداران لبنان نمی توانند حزب الله را به دلیل نقش داشتن در جنگ سوریه که باعث شکل گیری موج بزرگی از پناهندگان شد، سرزنش کنند و خشم خود را بر سر این پناهندگان خالی کرده اند.
افزایش نفوذ مسیحیان در لبنان در راستای تمرکززدایی از قدرت در این کشور، به آن ها اجازه اتخاذ تصمیماتی را می دهد که بر زندگی ایشان و همچنین موازنه قدرت و طوایف کشور تاثیر می گذارد و صحنه های جنگ داخلی لبنان در سال ۱۹۷۵ را به یاد می آورد، با این تفاوت که این بار اروپا برای حمایت از مسیحیان وارد عمل خواهد شد و کار را به جای باریک تری خواهد کشید.
