به گزارش پایگاه خبری مفاز، هشتم آوریل ۲۰۲۲ میلادی، ناصر بن حمد آل خلیفه، فرزند حمد بن عیسی آل خلیفه، امیر بحرین و نماینده او در امور بشردوستانه و امور جوانان، مراسم بین ادیان را در کلیسای «سیده العرب» برگزار کرد. مقامات بحرینی این مراسم را دلیلی را بر تعهد جهانی بحرین به اولویت دادن به امنیت از طریق صلح دانستند.
شیخ ناصر بن حمد مدعی شد که در دوره پادشاهی، بحرین به مناره همزیستی مشترک و صلح و مدارا تبدیل شده است و منطقه امن و کشور همزیستی بین همه ادیان و اعتقادات و مذاهب است.
اما نگاهی گذرا به این رژیم و سوابق آن ضد آزادهای مذهبی، می تواند این ریاکاری ارزان و ساختگی را آشکار کند. بیانیه ستودنی شیخ ناصر دلیل واقعی این مراسم است، درصورتی که در زیر این عبارت ها و کلمات، هیچ دلیل انکار ناپذیری نسبت به تبعیض مذهبی و آزار و اذیت نگران کننده وجود ندارد.
کلماتی که فرزند حمد بن عیسی در این دعوت بین ادیان استفاده کرد، نتوانست درد و رنجی که آل خلیفه با سیاست های تبعیض مذهبی بر مردم خود وارد می کند، مخفی کند. ریاکاری فاحش در سخنان شیخ ناصر که در کلیسای سیده العرب در طول دعای چند مذهبی بیان شد؛ زمانی مشخص می شود که در خارج از کلیسا بدون هیچ شرمی سرکوب مذهبی سیستماتیک علیه شیعیان این کشور را ادامه می دهد.
سخنان دروغین مقامات بحرین به ویژه فرزند حمد بن عیسی که شخصا با اقدامات متعدد نقض حقوق بشر از جمله شکنجه فعالان دموکراسی مرتبط است، درباره گفتگوی ادیان برای این است تا لحظه تبلیغاتی مثبت برای رژیم آل خلیفه باشد.
آزادی مذهبی به طور ظاهری به موجب قانون اساسی بحرین تضمین شده است، مشروط به اینکه افراد اصول اساسی دین اسلام را نقض نکنند. اما اجرای این آزادی از نظر عملی منوط به رفتارهای مقامات بحرین است. باوجود اینکه هیچ بهبودی در حمایت از حقوق اقلیت دینی به ویژه مسیحیان، بودایی ها، یهودیان، سیک ها و هندوها صورت نگرفته است.
مستندات رسیده حاکی از آن است که دولت بحرین در سرکوب مستمر شیعیان این کشور مشارکت دارد. باوجود اینکه شیعیان بحرین تقریبا ۷۰ درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می دهند، اما همه نهادهای دولتی در چارچوب مالکیت اقلیت سنی در کشور کار می کند. این مسئله به نابرابری های ساختاری گسترده ای منجر شده است بسیاری از آنها در سیاست های دولتی برای تضمین این است که شیعیان داخل کشور مطیع باقی می مانند.
روش های تاریخی تبعیض به طور قابل ملاحظه ای در پی سرکوب خشونت آمیز جنبش مسالمت آمیز دموکراسی خواهانه که در سال ۲۰۱۱ میلادی ظهور یافت، رشد یافته است. درطول ۱۱ سال قیام مردم بحرین، آل خلیفه تدابیر خطرناکی برای تشدید اختلافات طایفه ای اعمال کرد که لغو تابعیت از جمله این تدابیر است.
تصمیم دولت در سال ۲۰۱۶ میلادی به انحلال خودسرانه جمعیت الوفاق- بزرگ ترین اپوزیسیون سیاسی در بحرین و یکی از صداهای باقی مانده از جامعه شیعه در این کشور- به حاشیه راندن بیشتر شیعیان منجر شد تا حداقل نمایندگی آنها در داخل کشور را از بین ببرد. علاوه براین، فقدان شفافیت، ابتکارات توسعه نابرابر و جانبداری آشکار علیه شیعیان به تنش های اجتماعی فزاینده و مستمر منجر شد.
هنوز شهروندان شیعه بحرین خود را به شکل نامتناسبی در طبقات اجتماعی و اقتصادی بحرین محصور می دانند. علاوه براین، مقامات بحرین تلاش طولانی مدت خود را برای نادیده گرفتن مکان های فرهنگی و مذهبی شیعیان یا نابودی آن انجام می دهند.
گزارش وزارت امور خارجه سال ۲۰۲۰ میلادی درباره آزادی مذهبی در بحرین حاکی از آن است که تبعیض علیه شیعیان نه تنها در استخدام ترجیحی و طایفه ای داخل دولت و نهادهای رسانه ای است، بلکه در تلاش های مداوم دولت برای محدود کردن اقدامات شیعیان نیز دیده می شود. در طول سال های گذشته، مقامات بحرین در سرکوب سیستماتیک مراسم عاشورا شرکت کردند. در سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، مسئولان وزارت کشور بحرین با بازداشت خودسرانه علمای دینی و خطبای شیعه اقدام کردند و نیروهای پلیس با استفاده از زور به تعطیلی و متفرق کردن جمعیت در طول راهپیمایی های مذهبی برای برگزاری مراسم عاشورا اقدام کردند.
در محرم ۲۰۲۱ میلادی، دولت تدابیری را برای افزایش به حاشیه بردن شیعیان در این کشور با محدود کردن خودسرانه موکب های عزاداری شیعیان و برداشتن پرچم های سیاه اتخاذ کردند. درحالی مقامات بحرین محدودیت هایی را برای مشارکت در مراسم عشاورای حسینی اعمال کردند که هیچ محدودیتی را برای مراسم ها و مناسبت های دیگر مانند قهرمانی های بسکتبال یا جشنواره هندی اونام اعمال نکردند. این مسئله از سرکوب نابرابر مناسبت های شیعه پرده برمی دارد.
اگر آل خلیفه متعهد به همزیستی مسالمت آمیز و پذیرش اختلافات مذهبی باشد، باید از سیاست های تبعیض آمیز علیه شیعیان دست بکشند. اما به نظر می رسد که این مراسم ها تنها یک حرکت نمایشی بی شرمانه است، زیرا حقوق گروه های مذهبی به ویژه شیعیان همچنان تضییع می شود.
