به گزارش پایگاه خبری مفاز، گرچه شاید در نگاه نخست, بودیسم تهراواده (هینه یانه) عاری از هر گونه قداستی به نظر برسد, اما در بودیسم مهایانه اعتقاد به امر قدسی و پرستش موجودات متعالی (انواع بودا), فضای این آیین را مشحون از قداست کرده است.
به رغم تنوع آرای دین پژوهان, ظاهراً در بودیسم مهایانه قداست به مثابه ی حقیقتی ذومراتب, دارای مجلاهای متنوع و ساحتِ ملکوتی همه ی موجودات در نظر گرفته می شود. نقاط عطف زندگی سیدارتاگوتَمه بودا و تعالیم وی مبنای بسیار مهمی در اعتقاد پیروان بودایی به قداست برخی از نمادها, مفاهیم و مکان ها بوده است.
آموزه ی تری کایه, بودی ستوه هایی مثل اَوَلوکیتشوره و مَیتِریه, مفاهیمی چون «شونیاتا» و «چنینی» (تتاتَه), اماکنی همچون استوپاها و معابد, انواع شمایل نگاری های قدسی, نمادهای دینی مثل مَندَله و مجموعه ی اساطیر بودایی و جاتَکه ها, در زمره ی برجسته ترین وجوه قداست در مهایانه به شمار می آید. غایت اصلی پژوهش پیش رو که به روش توصیفی تحلیلی صورت پذیرفته, عمدتاً شناسایی عمیق تر قداست و نمودهای آن در بودیسم مهایانه بوده است.
