به گزارش پایگاه خبری مفاز، اپلیکشینهای آموزش یوگا قلمروی دیگر از آسیبهای اخلاقی را در رابطه با آموزش این آئین هندوئیستی در کشور ایجاد کرده است؛ بهویژه پس از شیوع پاندمی کرونا و تعطیلی بسیاری از باشگاههای ورزشی، بازار اپلیکیشنهای آموزشی آن داغتر از گذشته شده است.
در این بین، اپلیکیشنهای تلفن همراه، مربی یوگا را به خانهها آورده و جای خالی باشگاه و مربی را پر کرده است. اما در این اپلیکیشنها مربی کیست؟ و بر اساس چه قواعدی به مخاطبان خود آموزش میدهد؟ اپلیکیشنهای آموزشی یوگا از نظر اخلاقی فضای مناسبی نداشته و با هنجارهای فرهنگ ایرانی مطابق نیستند.
با جستجوی واژۀ یوگا به زبان فارسی در «گوگل پلی»، بیش از ۲۰۰ اپلیکیشن آموزشی مربوط به این آئین هندوئیستی را مشاهده میکنید که بسیاری از آنها بیش از یک میلیون دانلود داشته است. اپلیکیشنهای داخلی نظیر بازار و مایکت نیز برنامههای آموزشی مختلفی را در این رابطه عرضه کردهاند؛ برنامههایی که دهها هزار بار دانلود شده و کامنتهای فراوانی زیر آن نشسته است.
ظاهراً فضای مجازی از کنترل خارج شده است اما سیاستگذاری و برنامهریزی حساب شده در رابطه با یوگا در فضای حقیقی و رسمی کشور، میتواند مجراهای غیرقابل کنترل یوگا را مهار کند. اگر در محیطهای فرهنگی، ورزشی و رسانههای رسمی، سیاستگذاری روشن و درستی در رابطه با یوگا داشته باشیم، دست کم از امکانات عمومی و منابع دولتی آب به آسیاب مروجان غیررسمی یوگا نمیریزیم.
