به گزارش پایگاه خبری مفاز، شمسالدین حافظ، تولیت مسجد بزرگ پاریس در این باره تصریح کرد: این مسجد برای تکریم مسلمانانی که در جنگ جهانی اول موسوم به جنگ بزرگ برای فرانسه جنگیده و کشته شده بودند، ساخته شد.
وی توضیح داد: هدف اصلی از ساخت این مسجد بزرگداشت کسانی بود که خونشان در جنگ جهانی اول ریخته شد و البته دلایل ژئواستراتژی دیگری نیز داشت.
در سال ۱۹۲۰ پیشنهاد اعطای ۵۰۰ هزار فرانک فرانسوی برای ساخت این مسجد تصویب شد که این امر با قانون فرانسه مصوب سال ۱۹۰۵ مبنی بر عدم به رسمیت شناختن و حمایت از هیچ اقلیتی در تعارض بود.
این پیشنهاد بعد از ساخته شدن مسجد بزرگ در الجزایر که در آن زمان بخشی از امپراطوری فرانسه به شمار میرفت، تصویب شد. این قانون اجازه جمعآوری کمک از شمال آفریقا برای تکمیل ساخت مسجد بزرگ در پاریس را اعطا کرد.
در اوایل سال ۱۸۹۵ فکر احداث مسجدی در پاریس در «کمیسیون مستعمرات فرانسوی افریقا» مطرح شد، ولی بر اثر نبودن اعتبار مالی لازم عملی نشد.
در سالهای پس از جنگ جهانی اول ، این فکر را بار دیگر سیّد کَدّور بن قَبریت ، دولتمرد مراکشی و رئیس «انجمن اوقاف اماکن مقدس»، به دولت فرانسه پیشنهاد کرد.
برخی پیشنهاد تأسیس این مسجد را به سلطان عبدالحمید (حک: ۱۲۹۳ـ۱۳۲۷) منسوب دانستهاند. دولت فرانسه نیز مایل بود تا از طریقی مسلمانان شمال افریقا را که در برابر هجوم آلمانیها در کنار نیروهای فرانسه جنگیده بودند، به رسمیت بشناسد و از آنان قدردانی کند.
بنابراین در سال ۱۹۲۲ میلادی با تصویب مجلس فرانسه، مبلغ ۵۰۰ هزار فرانک به این امر اختصاص یافت. بلافاصله کمیسیون اجرایی شامل چندتن از شخصیت های فرانسوی شروع به کار کرد. انجمن شهر پاریس نیز زمین بزرگ و ممتازی به مساحت هفت هزار و ۵۰۰ مترمربع در منطقه پنج شهرداری اهدا کرد که در کنار باغ گیاه شناسی ، موزه تاریخ طبیعی و بیمارستان قدیمی پی تیه قرار دارد.
علاوه بر کمکهای فردی که از شمال افریقا دریافت می شد، کشور های مستعمره فرانسه چون الجزایر ، کامرون ، هندوچین ، و نیز تونس و مراکش ــ که تحت الحمایه فرانسه بودند ــ مبالغی به این امر اختصاص دادند.
حاکم تونس کاشیهای حمام و پادشاه مصر منبر مسجد را هدیه کردند و مصر با تخصیص حقوقی سالیانه از وزارتخانه اوقاف به حمایت خود ادامه داد و سرانجام در ۱۹۲۶ پادشاه مراکش آن را افتتاح کرد.
