پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم : پس از من هرگاه شک آفرینان و بدعت گذاران در دین را دیدید، از آنان ابراز برائت کنید... و از معایب آنان بگویید... تا مبادا در خراب کردن اسلام طمع کنند. () , وسائل الشیعه 508/11      

موسسه فـرق و ادیــان زاهـــدان

||| X

دوشنبه 16 تیر ماه 99 23:25

توسل به صالحین از دیدگاه فقهای مذهب حنبلی

مفاز/ در این نوشتار دیدگاه فقهای مذهب حنبلی در خصوص توسل به صالحین تبیین شده است.

به گزارش مفاز، أبو السعادات منصور بن يونس بن صلاح الدين بن حسن بن أحمد بن علي بن إدريس بهوتی حنبلی (متوفای 1051 هـ) از جمله فقهای برجسته مذهب حنبلی در قرن 11هجری می باشد. وی مرجع حنابله بوده و از نقاط مختلف چون شام و نجد و مصر برای کسب فتوای حنابله به او مراجعه می کرده اند و عده ای نجدیون نیز شاگردی او را کرده اند.

وی درفقه تألیفات متعدد و معروفی دارد که از جمله این تعلیقات کتاب«کشف القناع عن وجه الإقناع» می باشد بهوتی در بخش کتاب الصلاة و در باب صلاة الإستسقاء (نماز باران) به برخی مستحبات در هنگام نماز باران اشاره می کند. از جمله می نویسد:

«وَيُسْتَحَبُّ أَنْ يَخْرُجَ مَعَهُ أَهْلُ الدِّينِ وَالصَّلَاحِ وَالشُّيُوخِ) لِأَنَّهُ أَسْرَعُ لِإِجَابَتِهِمْ، وَقَدْ اسْتَسْقَى عُمَرُ بِالْعَبَّاسِ وَمُعَاوِيَةُ يَزِيدَ بْنِ الْأَسْوَدِ، وَاسْتَسْقَى بِهِ الضَّحَّاكُ بْنُ قَيْسٍ مَرَّةً أُخْرَى ذَكَرَهُ الْمُوَفَّقُ وَالشَّارِحُ وَقَالَ السَّامِرِيُّ، وَصَاحِبُ التَّلْخِيصِ: لَا بَأْسَ بِالتَّوَسُّلِ فِي الِاسْتِسْقَاءِ بِالشُّيُوخِ وَالْعُلَمَاءِ الْمُتَّقِينَ وَقَالَ فِي الْمَذْهَبِ يَجُوزُ أَنْ، يُسْتَشْفَعُ إلَى اللَّهِ بِرَجُلٍ صَالِحٍ وَقِيلَ: يُسْتَحَبُّ قَالَ أَحْمَدُ فِي مَنْسَكِهِ الَّذِي كَتَبَهُ لِلْمَرُّوذِيِّ أَنَّهُ يَتَوَسَّلُ بِالنَّبِيِّ فِي دُعَائِهِ وَجَزَمَ بِهِ فِي الْمُسْتَوْعِبِ وَغَيْرِهِ»[1]

مستحب است که همراه امام دینداران و افراد با صلاحیت و شیوخ نیز برای نماز از شهر خارج شوند زیرا این امر اجابت دعایشان را سریع تر می نماید . عمر نیز به واسطه عباس (عموی پیامبر) طلب باران نمود و معاویه در یک ماجرا به واسطه یزید بن الأسود و در ماجرایی دیگر همان گونه که در کتاب«الموفق» و «الشارح» آمده است به واسطه ضحّاک بن قیس طلب باران نمود. سامری و صاحب «التلخیص»می گویند: اشکالی ندارد که هنگام طلب باران به شیوخ و دانشمندان پارسا توسل نمود. در مذهب آمده است: طلب شفاعت از خداوند به وسیله مردان صالح جایز است. بلکه گفته شده مستحب است . أحمد در مناسکی که برای مروذی نگاشته است، گفته است:« او در دعای خود به پیامبر توسل می کرده است. در کتاب«المستوعب» و دیگر کتب این مسئله به صورت یقینی بیان شده است.

 7132.jpg

منبع: الوهابیه (البهوتی، منصور بن یونس، کشف القناع عن وجه الإقناع، وزارة العدل، عربستان، چاپ اوّل، 1423هـ ، ج 3، ص 443)