امام صادق(ع) : مَن ذُكِرنا عِندَهُ فَفاضَت عَيناهُ حَرَّمَ اللّه‏ُ وَجهَهُ عَلَى النّار؛ (هركس در نزد او از ما ياد شود و او بگريد، خداوند چهره ‏اش را بر آتش حرام گرداند.) , كامل الزيارات، ص۱۰۴      

موسسه فـرق و ادیــان زاهـــدان

||| X

دلایل متبری بهایی از فرقه ضاله

پنجشنبه 3 خرداد ماه 97 13:45

دلایل متبری بهایی از فرقه ضاله

پدر بزرگ بنده معمم و پدرم ذاکر اهل بیت بود . او در جوانی در دام تشکیلات اسیر شده بود اما گذشته خود را فراموش نکرده بود . آن علاقه وافر و شدید پدرم به اهل بیت که گهگاهی در خلوت خود راز و نیاز می کرد و در زیر زمین منزل ذکر مصائب اهل بیت انجام می داد و می گریست ، من را وادار به تفکر می کرد .

به گزارش مفاز؛ پدر بزرگ بنده معمم و پدرم ذاکر اهل بیت بود . او در جوانی در دام تشکیلات اسیر شده بود اما گذشته خود را فراموش نکرده بود . آن علاقه وافر و شدید پدرم به اهل بیت که گهگاهی در خلوت خود راز و نیاز می کرد و در زیر زمین منزل ذکر مصائب اهل بیت انجام می داد و می گریست ، من را وادار به تفکر می کرد . از خود می پرسیدم اگر تفکری که ما الاَن  پیرو آن شدیم ، حق است چطور یک پیرمرد هفتاد و چند ساله به جای اینکه از پیدا کردن این حقیقت و اینکه از آن موقعیت قلبی بریده خوشحال باشد اظهار ندامت می کند و شرمندگی و ناراحتی در چهره اش معلوم است ؟ این امر در کنار برخی تنافضاتی که در گفتار و عمل  برخی از اعضای جامعه بهائیت دیدم ، سبب شدکه ریشه یک شک علمی در ذهن من به وجود بیاید و اعضای خادمان را مورد سؤال قرار دهم.