امام صادق(ع) : مَن ذُكِرنا عِندَهُ فَفاضَت عَيناهُ حَرَّمَ اللّه‏ُ وَجهَهُ عَلَى النّار؛ (هركس در نزد او از ما ياد شود و او بگريد، خداوند چهره ‏اش را بر آتش حرام گرداند.) , كامل الزيارات، ص۱۰۴      

موسسه فـرق و ادیــان زاهـــدان

||| X

تصوف در آینة دانشمندان اسلامی

پنجشنبه 24 خرداد ماه 97 11:09

تصوف در آینة دانشمندان اسلامی

تنوع موجود در فرق صوفیه مانع می شود بتوان به راحتی دربارة همة آنان سخن واحدی گفت و بر آنان کلمه واحدی راند؛ ولی تأمل محققانه در ریشه های صوفیه و شناخت وضعیت فعلی آن، نتایج عالمانه و قابل توجهی به دست می دهد. شایان ذکر است که تصوّف و عرفان در آغاز راه، یکسان بودند و یک جریان تلقی می شدند، تا این که جریان تصوّف از توده مردم جدا شد و عالمان وارسته با استفاده از روش شهود، قرآن و سنت به تدوین عرفان اسلامی پرداختند؛ بنابراین عارفانی مانند سیدحیدر آملی، سید علی شوشتری، سید احمد کربلایی، ملاحسینقلی همدانی، سید علی قاضی طباطبایی، علامه طباطبایی و امام خمینی را نباید با فرقه های صوفیه یکی پنداشت.