امام صادق(ع) : مَن ذُكِرنا عِندَهُ فَفاضَت عَيناهُ حَرَّمَ اللّه‏ُ وَجهَهُ عَلَى النّار؛ (هركس در نزد او از ما ياد شود و او بگريد، خداوند چهره ‏اش را بر آتش حرام گرداند.) , كامل الزيارات، ص۱۰۴      

موسسه فـرق و ادیــان زاهـــدان

||| X

تصوف حقیقی، عرفان اهل سنت

شنبه 6 مرداد ماه 97 09:54

تصوف حقیقی، عرفان اهل سنت

پیش از آن‌که در مورد هر موضوعی سخن گفته و در مورد آن نظری دهیم، لازم است تصویر روشنی از آن در ذهن داشته و تعریفی استوار و جامع از موضوع مورد بحث، فراروی مخاطب به تصویر بکشیم. از همین روی در این نوشتار برآنیم تا با ارائه تعریفی روشن از تصوف، به این مهم دست یابیم. تصوف را می‌توان از امور به اصطلاح سهل ممتنع نامید. پدیده‌ای که اگر چه در طول تاریخ حجم وسیعی از گفته‌ها و نوشته‌های تولید شده در جامعه اسلامی و حتی در قرون اخیر بحث‌های دامنه‌داری از سوی مستشرقان غربی را به خود اختصاص داده است؛ اما هنوز تعریف دقیق و جامعی از آن، لااقل برای غیر متخصصان ارائه نشده و اگر افرادی از صوفیه و غیر ایشان کوشیده‌اند تا آن را تعریف کنند، خود به ابهامش افزوده‌اند.