امام علی علیه السلام : أبخَلُ النّاسِ مَن بَخِلَ على نفسِهِ بمالِهِ و خلّفَهُ لِوُرّاثِهِ؛ (بخيل‏ترين مردم كسى است كه مال خويش را از خود دريغ دارد و براى وارثانش بگذارد.) , غرر الحكم : ح3253      

موسسه فـرق و ادیــان زاهـــدان

||| X

بدعت های صوفیان

شنبه 25 آذر ماه 96 13:14

بدعت های صوفیان

بدعت در لغت به معنی نوآور و یا نوآورده می باشد و در اصطلاح دانش کلام و علوم دینی پدید آوردن رسم و آیین و باور تازه در دین است. رسم و آیین و باوری که ریشه در قرآن و سنت پیامبر (ص) و ائمه علیهم السلام ندارد و پس از زمان پیامبر(ص) و یاران وی پدیدار گشته است صوفیه برای نظام دادن به تشکیلات خانقاهی و فرقه ای ناگزیر به نوآوری هائی شده اند، چنانکه شهید مطهری می نویسد: «بالاخص آنجا که جنبه فرقه ای پیدا می کند بدعت ها و انحرافات زیادی می توان یافت که با کتاب الله و سنت معتبر وفق نمی دهد» (5) این گونه نوآوری ها که بدعت محسوب می شوند توانسته غیر اتباع فرقه را جذب کند و موجب سرگرمی اتباع فرقه هم باشد