امام علی علیه السلام : العامِلُ عَلى غَيرِ بَصيرَةٍ كالسّائرِ عَلى سَرابٍ بِقِيعَةٍ، لا تَزيدُهُ سُرعَةُ سَيرِهِ إلاّ بُعدا؛ (كسى كه بدون بصيرت عمل كند، مانند كسى است كه به دنبال سراب بيابان راه پيمايد. او هر چه تندتر رود دورتر مى‏ افتد.) , امالی مفید: ص42، ح11      

موسسه فـرق و ادیــان زاهـــدان

||| X
داستان پیامبران (جلد اول) از آدم (ع) تا عیسی (ع)

داستان پیامبران (جلد اول) از آدم (ع) تا عیسی (ع)

10:22 شنبه 7 بهمن ماه 96

داستان پیامبران (جلد اول) از آدم (ع) تا عیسی (ع)

خداوند تواناي دانا ، کائنات را بهنجار آفریده و هستی ، از او پیدایی یافته است : آسمانها پا برجاي و هر یک برجاي خویش استوار؛ و زمین نیز استوار است و بر آن ، کوهها ایستاده و دشتها ، خفته و اقیانوسها ، موج انگیز و چشمه ها و رودها ، روان و گیاهان ، بارور و آفتاب ، در سپیده آفرینش گرما بخش و روز فروز و با پرتو حیاتبخش خویش ، بی شتاب در پویش و ماه ، در تابش شباهنگام ، فریبا و در حرکت آرام خود بر سینه تیره شب ، چون خیزش مروارید است بر مخمل سیاه . . . . در این میان ، جاي آدمی خالی است و خداوند اراده فرموده است تا ((آدم )) را از عدم بیافریند ( 1) و هستی را با او معنا بخشد و جمال آسمانی خود را در آیینه زمینی چهره او بنگرد و او را جانشین خویش کند ( 2) زیرا از آن پیش ، امانت ((خلافت خود)) را بر آسمانها و زمین و کوهساران ، عرضه فرموده بود و آنان از پذیرش آن ، سر باز زده بودند و اینک اراده فرموده است تا این امانت را بر دوش ((آدم )) نهد . پس ، به فرشتگان همه فرمود : برآنم تا از خاك ، بشري برآورم ، و آنگاه از روح خویش در او بر دمم ؛ پس چون او را به اعتدال آفریدم و از روح خود در او دمیدم ، همه بر او سجده برید . فرشتگان ، نخست عرضه داشتند : پروردگارا ! با دانشی که به ما عطا فرموده اي ، آگاهی داریم که کسی را خلق خواهی کرد در زمین تباهی خواهد افکند و خونها خواهد ریخت ؛ و حال آنکه ما تسبیحگوي و تقدیس کننده تو هستیم . خداوند فرمود : من چیزي می دانم که شما نمی دانید . فرشتگان ، به احترام و شگفتی در تکوین آدم می نگریستند .