امام علی علیه السلام : بِـرُّوا آباءَكُمْ يَبِـرُّكُمْ أَبْنـاؤُكُمْ؛ (به پدران خود خوبى كنيد، تا پسرانتان هم به شما خوبى كنند.) , غررالحكم: ج3، ص267      

موسسه فـرق و ادیــان زاهـــدان

||| X
جایگاه انسان در عرفان اوشو

جایگاه انسان در عرفان اوشو

11:25 سه شنبه 4 اردیبهشت ماه 97

جایگاه انسان در عرفان اوشو

اوشو یک نویسنده به معنای رایج کلمه نیست؛ او خود تاکنون هیچ کتابی ننوشته است و کتاب‌های چاپ‌شده به نام اوشو، در حقیقت، نسخه‌برداری از سخنرانی‌های وی هستند. از دیدگاه اوشو انسان، «حیوان ناقصی است که خود، به تنظیم و برنامه‌ریزی زندگی خویش می‌پردازد. او موجودی است بالقوه است که فرصت بالفعل شدن استعدادهایش را بدون کمک گرفتن از هیچ نیرویی، در اختیار دارد. توانمندی‌های فراوان و ظرفیت نامحدود درونیش، او را از سایر حیوانات جدا ساخته است.» تفاوت اصلی انسان و حیوان، در توانایی انسان برای برنامه‌ریزی زندگی و ناتوانی حیوان برای این کار و چگونگی بروز احساسات و هیجانات، خلاصه می‌شود. انسان در تعیین سرنوشت، خود، محور و اصل است و اوست که آینده خود را رغم می‌زند. انسان، باقدرت خلاقیت خود، می‌تواند به‌سوی صعود، یا به‌سوی سقوط، گام بردارد. او در درون خود سرشتی کمال خواه و سعادت طلب دارد و حس خداجویی و خداپرستی نیازی است که او را به‌سوی سرچشمه کمال و سعادت می‌برد